's Nachts wordt ze wakker en ontwaakt het beest in haar..Ze zoemt sensueel in mijn oor, om me vervolgens in mijn vochtige nek te zoenen. Onbeschaamd gaat ze vervolgens naar beneden om me daar in haar kleine mond te nemen. Het liefst drie keer achter elkaar. Ze weet dat ze de vorige nacht nog een ander heeft gehad, maar dat kan haar niks schelen. De slet. Met duidelijke gebaren wuif ik haar weg. Ze blijft terug komen bij me, hoe vaker ik duidelijk maak dat ik klaar met haar ben... Kankermug.
Nu even serieus.
Alsof de muggenkoningin een startsignaal geeft om me met een massale hinderlaag van mijn nachtrust te beroven. Met een leger van tien, zelfs twintig vliegen ze in formatie door mijn hor heen om te halen waar ze voor zijn komen. Mijn bloed.
Ik laat niet op me zitten, me leegzuigen zonder toestemmig. Tenminste niet door haar en haar helse vriendinnen. Het brengt de jager in me naar boven.
Gewapend met een onbeschreven collegeblok en een kuthumeur begon ik in de holst van maandagnacht aan wraak. Een bloederige maar zoete wraak. Ze waren me af en toe te snel af, maar ik leerde gedurende de vroege uren van een ogenschijnlijk onschuldige week de grillige kneepjes van het vak, en transformeerde in een moordenaar. Slimmer, sneller, stiller en gewiekster. Toen ik ontdekte dat ze ook ónder de vensterbank feestvierden vulde datzelfde collegeblok zich in hoog tempo met rode puntjes waar gebroken muggebeentjes zielig uitstaken. Heerlijk.
Waarom ik dit schrijf? Ik zat net in de bus, colleges door te nemen, toen een brabantse collega van de op mijn collegeblok geplakte karkassen een intieme zuigzoen wilde zetten in mijn natte nek (hermes, fix die airco's). Dat feest ging helaas niet door toen ik die mug met een luide klap ik haar gezicht sloeg. Hoor ik achter mij een irritante hoog-krassende stem. Een stem die ik uit duizenden herken: (onmiskenbaar een pvdd-stemster) "Moet dat nou?!". Geirriteerd keek ik om. Zij kon natuurlijk niet weten dat ik met die kutbeesten afgelopen week intiem kennis heb mogen maken. Dat plus het feit dat haar hoofd, haar smerige dreadlocks, haar "ik heb veel te veel vrijetijd"-broek en haar kalknagels in gore leren slippers me absoluut niet aanstonden, ontlokten de volgende zin op sinistere toon uit mijn oververhitte hoofd:
Pas op jij, ik heb een moordwapen in mij hand, en ik ben niet bang het te gebruiken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten