donderdag 23 december 2010

NS - Faalorgaan 2010

Het is nooit een geheim geweest dat ik en de NS niet goed met elkaar op kunnen schieten. Van het begin af aan heb ik duidelijk uitgesproken dat ik de NS niet mag, en de NS heeft op haar beurt ook duidelijk laten blijken dat ze schijt heeft aan mij.

Nu is het zo dat NS en ik toch met elkaar door een deur zullen moeten.
Ik bedoel: Nu is het zo dat Ik goed met de NS door een deur moet kunnen. Ik ben namelijk afhankelijk van haar, zij NIET van mij, en zal dus moeten instemmen met het feit dat de reiziger niks te zeggen heeft bij de NS.

Maar ondanks het feit er door mij niets te doen valt aan de trieste omstandigheden betreft het treinverkeer in Nederland, wil ik toch nog even een aantal speerpuntjes bespreken.

Speerpunt 1: Vind jij het ook zo raar dat er altijd wordt gecontroleerd op kaartjes, behalve op het moment dat je je echt agressief wilt vergrijpen aan een NS-medewerker? Dan is er namelijk geen NS-hond (bouvier) te bekennen.

Zo bijvoorbeeld op vrijdag middag. Wanneer de NS weer eens een Intercity van welgeteld 3 wagons op Rotterdam afstuurt. Op een van de drukste en langste trajecten van Nederland. Dat je genitaal-aan-genitaal staat. Dat je de graflucht ruikt van de man voor je, maar ook van die daarvoor en weer DAARvoor. ALS je die godvergeten trein uberhaupt al binnen bent weten te komen.
Maar dan sturen ze niemand om te controleren. Dan geeft de NS niet thuis.
Want wat zou het klote zijn als die controleur zich door die drukte moest wringen. Door die klamme, afgewerkte, kokende, agressieve mensenmassa.

Of bijvoorbeeld wanneer het heeft gesneeuwd. Die enkele stoptrein die dan wel rijdt, twee uur te laat. Dan is er niemand die het lef heeft om langs te komen en te zeggen. "Kaartcontrole!!". Maar nee,'zondebok voor woedende reiziger' is helaas niet opgenomen in het CAO van de NS medewerker, en wat men niet MOET, doet men niet. (Behalve koffie drinken, want dat MOET niet maar DOEN ze allemaal.)

Speerpunt 2: Het grappige aan de NS is het feit dat, zodra er betaald moet worden, er nooit storingen zijn. Heb jij ooit een pin-storing meegemaakt bij de NS?
"Goh, nee vandaag kunnen we uw geld niet aannemen".
Nee hoor, mijn pinpas smelt bijna door de gretigheid waarmee de NS de veel te hoge bedragen van mijn rekening schrijft. Maar de dingen die er toe doen, zoals op tijd rijden? Ben je gek!

Speerpunt 3: Van klantvriendelijkheid en klantgerichtheid heeft de NS absoluut geen kaas gegeten. Heeft de NS jou bijvoorbeeld al ooit een gratis kaartje gegeven omdat jij zo een trouwe klant bent? Jou gecomplimenteerd om jouw flexibiliteit, omdat jij iedere keer je afspraken op hun schema aanpast? Ben je gek! De NS-planner is net als Wikipedia: Veel niet-legitieme informatie die je, wanneer je 't gebruikt, keihard letterlijk in de kou laat staan. Kloppende informatie geven? Ben je gek!

De NS HOEFT ook niet klantgericht te zijn, want de klant is NS-gericht. Die klant heeft namelijk geen andere optie om van A naar B te komen. En zolang jij niet op tijd op die sollicitatie komt, blijf jij met de NS reizen. Zo blijft die klant terugkomen; storing, na storing, na staking, na sneeuwval, na werkzaamheden.


En zo blijft de NS jou lekker van A naar M (middle-of-nowhere) brengen. In een veel te drukke trein. Veel te duur betaald. En dat pas nadat jij 20 minuten hebt zitten wachten. Op het verkeerde perron. Want die hebben ze last-minute nog even gewijzigd. En toch weer terugveranderd. Of toch niet?


Het is tijd voor iets beters mensen. Het is tijd!