zondag 21 maart 2010

Gezellig

'T is echt kei gezellig in de kerk! Na 't kinderkoortje met z'n allen naar het achterkamertje! Daar, tussen de spullen van de kerststal en kindje jezus gezellig een snoepje halen bij de pastoor. Daar laat de pastoor fransje extra hoog zingen.

-Paus Benedictus XVI heeft zich in een herderlijke brief aan de Ierse katholieken namens de kerk van Rome verontschuldigd bij de slachtoffers van kindermisbruik door rooms-katholieke geestelijken.
-Zeker dertien mannen zeggen in de jaren vijftig en zestig op het Tilburgse internaat Huize Nazareth te zijn misbruikt.
-Steeds meer mensen melden zich bij de Rooms-Katholieke Kerk in Duitsland als slachtoffer van seksueel misbruik in parochies en andere kerkelijke instellingen.
- Een van deze schandalen betrof een misbruikzaak in het bisdom München, begin jaren tachtig, toen de paus daar nog aartsbisschop Ratzinger was.
-Letselschadeadvocaat De Witte heeft 70 meldingen gekregen van mensen die zeggen misbruikt te zijn in een kerkelijke instelling. Tientallen meldingen komen van mensen die in Gelderse internaten hebben gezeten, zoals de Leostichting in Borculo.

vrijdag 19 maart 2010

Klebsiella

Rampspoed heeft mij gevonden. Het begon gisteravond met het te laat instellen van mijn wekker, en het ging vanochtend vrolijk verder met het omgooien van een vol pak melk over mijn juist gepoetste bureau. In principe geen probleem - tenzij je net zó lang hebt liggen snoozen dat je amper de tijd hebt om je tanden te poetsen, laat staan je gezicht te wassen. Fijn.

Het werd alleen - maar - beter. Ik had namelijk om 8.15 practicum Lab op de 17de verdieping. Of je effe een kolonie klebsiella wil enten op een schapenbloed-agarplaat. Ik hou alleen van schapen als ze vachtloos aan een spies hangen, in een shoarma tent. Ook de lucht van oud en besmet rectaal "patientenmateriaal" is op een lege maag niet aan te raden. Helaas kunnen computers de dimensie geur nog niet nabootsen, om wat beter te begrijpen wat ik bedoel.

Het is lastig om met slechts één wakkere hersenhelft om te gaan met buisjes levende bacterien. Na het verhitten van één van de buisjes had ik niet door dat je dat buisje niet meteen vast kan houden zonder bescherming. Mijn lichtblauwe handschoen smolt vast aan mijn vinger, en Campylobacter, Klebsiella, Yersinia en Salmonella vlogen met een elegante boog door de lucht voordat het buisje waarin ze gezellig aan het voortplanten waren op de vloer uit elkaar klapte. De trevi-fontein was er niks bij.

De fles desinfectant (90%alcohol) is op die momenten moeilijk om te laten staan. Eerst je handen en je aantekeningen ontsmetten, om daarna - als niemand kijkt - snel de dop van de fles te draaien en een grote slok te nemen.

De vulva en de sik.

"Snachts kruipt de vrouwelijke worm uit de anus naar buiten, en legt dan haar plakkerige eitjes op de perianale huid. Soms kun je een witte larve uit de anus zien kronkelen." Zegt de getikte begeleider vrolijk. Hij neemt een slok van zijn koffie en strijkt met zijn beaderde hand langs zijn ranzige sikje. Het gaat vandaag over parasieten.

Mijn opa zei altijd dat er meer gekken rondlopen buiten het gekkenhuis dan erin. En ik kan niet anders zeggen dan dat hij helemaal gelijk heeft.

Alleen al met de gekken op mijn studie kan je er een vullen. Het is ook niet helemaal onverklaarbaar: De veelheid van de studieopdrachten en het vaardigheidsonderwijs dat wij de afgelopen weken in onze richting krijgen gesmeten is slecht voor zowel de fysieke als mentale gezondheid.

Zo heb ik eergisteren mijn studiegenoot moeten bewerken met een injectienaald, vannacht lag ik de hallucineren over hoe ik diezelfde studiegenoot een anafylactische shock had bezorgd met een volautomatische injectiespuit- Een droom waar geen eind aan kwam.

Ook in het lab is het de begeleiders op het hersenvlies geslagen: Ze worden spontaan primordiaal grijs, krijgen gebitsuitval en schijnen plots niets meer te geven om persoonlijke hygiene.

Naast mij roept een meisje met een gespeeld vlaams accent iets over de vulva van een tweeslachtige ringworm. Ik denk dat ikzelf een beetje gek word.

zondag 14 maart 2010

Piet

Je doet geen vlieg kwaad. Daarom doet het pijn dit te moeten schrijven.

Ik had graag iets anders willen schrijven, of eigenlijk niet willen HOEVEN schrijven gezien mijn blogs vaak uiterst kritisch zijn. Helaas kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat iedereen die ik ken zich tenminste 1 of 2 dan wel 100 keer heeft geergerd aan jouw weerbericht. Daarom neem ik de verantwoordelijkheid om te zeggen wat wij, Nederland, allemaal al ruim 14 jaar denken.

Beste Piet. Al lange tijd ben jij het vaste gezicht van het weer tijdens Hart van Nederland. Mocht ik de pech hebben de tv aan te hebben op SBS6 rond een uur of elf, ga ik er iedere keer weer recht voor zitten. Jij komt na het nieuws van het uit de boom geredde poesje uit Tytsjerksteradiel. Ik doe mijn best om je te verstaan maar met een stem alsof je een kilo zaagsel in je strot hebt wordt het luisteren naar je Friese accent een nog grotere uitdaging.

Al ik naar je kijk voorspel ik een orkaan. Zo zie je eruit. Het kost me de grootste moeite mezelf voor te stellen dat je zoveel tijd nodig hebt om je zinnen uit je hoofd te leren dat je dag-in-dag-uit tijd te kort hebt om je haren te doen. Je leert je tekst nieteens. Het lichte schijnsel van de AutoCue op je asgrauwe gezicht steekt namelijk flets af tegen mijn HD-beeldscherm. Je ziet er bovendien niet uit alsof je veel tijd buiten doorbrengt.

Het allermooiste is dat jij iedere keer weer een Fryse geitenboer of schapenneuker weet te vinden die samen met jou wil zwaaien naar het klootjesvolk in Nederland. "Oant moarn".

Wel het volgende compliment: Ik vind het prachtig hoe jij eindeloos kan praten over het weer van vandaag, morgen en overmorgen. Dat terwijl ik dat in 5 regels samengevat op het internet kan vinden. Het begon allemaal op "Omrop Fryslân", en dat is precies waar het had moeten eindigen.

woensdag 10 maart 2010

De ondoorgrondelijke wegen van de McDonald's

De McDonald's, na de elektriciteit en de gloeilamp ongetwijfeld een van de beste uitvindingen van de afgelopen eeuwen. (Want waar was de goudgele M zonder lamp, en hoe zou het vet worden verwarmd zonder electriciteit). Je krijgt behoorlijke hoeveelheden, al dan niet half afgekoeld, en het eten heeft daarbij ook nog enigszins smaak.

Het grote mysterie van de McDonald's is natuurlijk de twintiger met de witte bloes. Ofwel de man met de spencer in de meer modern uitgeruste Mac's. Wie stelt zich geen vragen? Wat doe hij daar? Waarom hoeft hij geen pet op? Waarom staat hij tegen de frituur aan te leunen zonder iets te doen? Ik heb het mysterie nog niet kunnen ontrafelen. En ik heb toch al behoorlijk wat tijd in de rij voor de kassa doorgebracht. Wat ik al wel heb waargenomen betreft zijn functie in mijn jarenlange zoektocht naar antwoorden is het volgende:

De man met de spencer is in hogere rang dan de rest van het personeel dat rondschuift achter de vettige balie. En dat laat hij graag merken. Hij draagt het hoofd van een man die de wereld moet redden van verdoemenis. Af en toe roept hij in paniek "cheeseburgers jongens, cheeseburgers!" over zijn schouder, en kijkt dan trots om alsof hij zojuist weer een natuurramp heeft afgewend over zijn onderdanen. Hij houdt met ijzeren hand de voor hem werkende pubers in toom, om aan het einde van de dag afgepeigerd de tent weer te sluiten.

Is deze persoon nodig? De pubers gaan er klaarblijkelijk niet harder door werken, en een teringzooi is het nog steeds. Kan deze persoon niet gewoon een pet opzetten en achter die altijd ongebruikte kassa plaatsnemen? Want ik kom voor voedsel.

vrijdag 5 maart 2010

Club stuVie

Club Vie was veel meer dan ik had verwacht! Mijn halve stufi om precies te zijn.

Club Vie was geen hel. Club Vie was meer. Club Vie was meer dan Perzische Pruiken en Conimex-koppen. Het was meer dan dikke nekken met gouden kettingen. Het was meer dan opgespoten tieten en danseressen.

Het was schaars gekleed import schurend tegen 150 centimeter Marrokkaan. Het waren de tijgerprints en de witte colberts. Het waren de foute mannen met Johnny Walker en vrouwen zonder BH. Het was 30+ en 80-. 80- staande voor het IQ, 30+ voor het aantal vrouwen boven de veertig. Het was de geur van verbrande haren vermengd met mistbanken van Jean Paul Gaultier dat mij tot inzicht bracht: Nu weet ik in ieder geval wat ik níet leuk vind. En da's zeker niet onbelangrijk.

Volgende week weer naar de skihut?

woensdag 3 maart 2010

Lousy?

Beste M. Docent communicatie en Attitude,

Vol vreugd las ik uw reactie op mijn ingeleverde vervangende opdracht voor Communicatie en Attitude 9. En zoals u haarfijn aanvoelde: Ik was inderdaad behoorlijk sarcastisch. Iedere gek z'n gebrek! Ik heb geprobeerd dit sarcasme te verbergen tijdens het invullen van deze belachelijke opdracht, maar ben daar klaarblijkelijk niet in geslaagd. Dat kon ook niet anders bij vragen als "Waarom wil je geneeskunde gaan studeren".

Ik zal overigens proberen niet in het sarcasme te verblijven, ik zal proberen.

U vraagt zicht duidelijk af waarom ik niet serieus op uw vervangende opdracht ben ingegaan. U vindt dat ik een riedeltje afdraai. "Ik vertel wat jij moet zeggen en jij zegt het exact zo na" is letterlijk de indruk die u krijgt van mijn antwoorden op uw vervangende opdracht. Ik wil dit graag toelichten.

U zegt: "Je antwoordt om maar iets te antwoorden". Ik kon niet anders dan kort en bondig antwoorden op de vraag waarom ik geneeskunde wilde gaan doen. Deze vraag werd mij het afgelopen jaar al meerdere (lees: duizenden) malen gesteld, ik heb deze vraag al vaker beantwoord binnen dit onderwijs, en ik zie niet in waarom het nodig zou zijn meer op te schrijven dan mijn enige concrete drijfveer. Deze vragen hebben toch tot doel om mij tot inzichten te laten komen en leermomenten te verschaffen? Waarom wordt deze vraag tot mijn grote ergernis dan nog ver voorbij de tweede helft van het tweede jaar gesteld?
Over "Vragen stellen om maar iets te vragen" gesproken.

Ik vond uw reactie, docent Communicatie en Attitude, mijn drijfveer "lousy" te noemen overigens ronduit ongepast. Mijn antwoord was gewoon eerlijk en persoonlijk. Daar heeft u als Junior researcher/ PhD student van het Department for medical Psychology and Psychotherapie vast eerder mee om leren gaan.

Ook op een vraag als "Wat is de essentie van het document Regels en Richtlijnen" kan ik ook niet anders dan kort en bondig antwoorden. U zegt het mooi: "Ik heb het idee dat je een algemeen riedeltje afdraait. Probeer het een beetje vanuit jezelf te vertellen, het komt nogal sarcastisch en verplicht over, alsof je acteert en het niet meent."
Het is inderdaad ook verplicht. Ik draai namelijk ook een riedeltje af: Ik vat samen wat in het document staat, dat heb ik in eigen woorden gedaan, en zie ook niet in waarom het "Niet sarcastisch en Niet verplicht" over zou moeten komen, en waarom ik zou moeten doen of ik het "Niet acteer" en ik "Meen" wat ik zeg. Ik vat gewoon iets samen. Niet meer niet minder. Zoals u er overigens zelf mooi aan toe voegde: "Dit is natuurlijk mijn persoonlijke indruk."

En dat blijft het inderdaad.

Ik zal zo snel mogelijk een tweede versie inleveren van deze geweldige vervangende opdracht.

MVG

De verbitterde