Een typische dag voor een typische student ziet er naar mijn mening zo uit: Jezelf vol tegenzin uit bed hijsen om je vervolgens met drie plooien op je rechterwang neer te laten ploffen op een gratis gekregen stoel van een stel bejaarden die noodgedwongen het verpleegtehuis in moesten. Tenminste, zo begon mijn dag. Lekker niks doen aan orale en lichamelijke hygiene, je baard, je haar. Jezelf als een wildeman van de Bavaria reclame storten op Non-ST-Elevatie-Myocard-infarcten, en schijt hebben aan je voorkomen omdat het toch niets uitmaakt als je alleen in een godsverlaten huis zit.
Daarom heb ik ook een pesthekel aan het doen van boodschappen voor mezelf. Dan zie je mensen, en vooral: dan zien mensen jou. Het komt dan ook vaak voor dat ik stomweg weiger boodschappen te doen. Gewoon de moeite van het opstaan, je spullen bij elkaar zoeken, je fiets van 5 sloten halen. Ik ben dan ook, geheel tegen studentenregel nummer 1 in, afgevallen sinds ik op kamers zit. Vandaag was het weer zover. Na vanochtend mijn laatste boterhammen te hebben opgegeten, tussen de middag als laatste redmiddel noodgedwongen de vieze drop-fruit-duos te hebben moeten eten (ik haat de gele), zat er voor de avond niets anders op dan er weer op uit te trekken. De winkel sluit om 8 uur, dus stipt twee voor 8 stapte ik humeurig, maar gedouched de C1000 binnen.
Veel te jonge kassameisjes kijken me collectief nijdig aan. Hun werkdag heeft, net als die van mij, veel te lang geduurd. Net toen ik met mijn afgeladen gammele mandje naar de kassa liep, werd ik dan ook door de intercom "vriendelijk" met snauwstem verzocht de winkel te verlaten. Zoals jullie al eerderder hebben gelezen is de C1000 mijn favoriete winkel. Ultieme klantvriendelijkheid.
Maar nu komt het.
Toen ik had afgerekend en op de fiets zat, terug naar mijn lege huis, vond ik plotseling een halfnaakte vrouw langs het fietspad! Kijk, en daar doe je het voor! Zij had duidelijk net zoveel zin in naar buiten gaan als ik, dat was duidelijk te zien aan de manier waarop ze bewusteloos op de grond lag. Gekleed in flamboyante string, hemd en met een overduidelijk jeukende pruik leek ze net op Lady Gaga aan de heroine. Met één pump en een bos sleutels naast haar hoofd zag ze er niet echt uit alsof ze daar vrijwillig van de zon aan het genieten was, dus besloot ik toch maar even oom agent te bellen. Ware het niet dat mijn telefoon thuis lag, vertrok ik noodgedwongen naar mijn kamer om mijn mobiel te halen, Lady Gaga achterlatend zonder handtekening gevraagd te hebben.
Ook deze keer, de tweede keer deze maand dat ik de politie bel, werd er met vrolijke stem opgenomen. Ze zouden meteen gaan kijken. Binnen vijf minuten werd ik teruggebeld. Of ik nog een keer wilde herhalen waar ze precies lag. 'En wat voor string had ze dan aan?' vroeg de uitgebluste vrouwelijke ambtenaar, alsof ze op zoek was naar inspiratie voor haar net zo ingekakte seksleven. 'Een flamboyante lila, net als Lady Gaga'. 'Oh - zo een! Nou bedankt hoor meneer, we zoeken nog even verder!'
Een mooi eind aan een lamme dag. En daarom: uitstellen wordt beloond heren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten