Ik haat ze. Franse Kazen. Dat je 's avonds thuis komt en meteen weet dat het weer zondagavond is.
Ooit ben ik op een kaasboerderij in Zuid-Frankrijk geweest. Toen de oude vrouw de deur naar de kaaskamer opentrok dacht ik dat ik nooit meer normaal zou kunnen ademen. Om te zwijgen over de tandloze oude man die de kaasjes in zijn oude sok uit liet lekken. Of over de terugreis met het meurende stuk kaas in een tas. Of over de geur die de kaas verspreidde in de veel te kleine campinkoelkast. Of over de ijsklontjes die zelfs naar het stuk kaas roken.
Ik haat zelfs de verpakking waarin de kaas zit. Zo'n verpakking waar geen opening in zit. Waar de rest van de producten anno 2009 voorzien zijn van een handige openingsstrip of iets dergelijks, zijn de verpakkingen van franse kazen net zo ouderwets als de kaas zelf en de mensen die de kazen eten.
Zo'n verpakking die je dus kapot moet trekken waardoor de helft van het smerige stuk kaas over je handen en kleren komt.
Ik denk dat we het erover eens kunnen zijn dat kaas ontiechlijk stinkt. Mede door het feit dat 90% van de smaak wordt bepaald door geur, kan ik niet anders concluderen dat kaas, net zoals andere beschimmelde etenswaar, gewoon in de kliko hoort. Met deksel dicht aub.
dinsdag 24 november 2009
zondag 15 november 2009
Deel II: Stront en Souvenirs
Wat doe jij op een donderdagavond? Juist.
Voor mij was vanavond een maarliefst 3 uur durend practicum zorgstage geroosterd. Hoera!
Het sterk in de lucht hangende "kutten en pikken wassen! GATVER" werd op een storend klassieke manier benaderd. 80's klassiek, onkuise woorden werden niet in de mond genomen. Als een seksuele voorlichting over bloemetjes en bijtjes. De spreker vertelde eerst uiterst gearticuleerd hoe hoofd, hals, armen en benen gewassen behoorden te worden. Om daarna uitgebreid tijd te besteden aan het wassen van de lies, genitalien en, hoe mooi kan je het noemen, de 'stuit'. Closeup!
De film draaide om een man en een vrouw, die beiden verlamd waren, en verzorgd dienden te worden. Dat hoopten we. Tot mijn grote verbazing bleken beiden niet verlamd te zijn toen ze soepel hun benen spreidden voor het échte werk. Vol walging en afkeer probeerde ik, kokhalzing onderdrukkend, te blijven kijken naar het scherm om te zien hoe de verpleegster met een schokkende grijns de hand sloeg aan de twee perverselingen. Ik ben niet bang voor een kut of een pik. maar het feit dat deze mensen deze handelingen vrijwillig lieten vastleggen bracht mij kippenvel.
Ik wil het niet hebben over de extravagante haardracht, de diepbruine teint, de ronddraaiende bewegingen en de richting waarin je moet vegen. Dat laat ik aan jullie verbeelding over.
Alsof dit alles al niet ongemakkelijk genoeg was, werd ook Sara voorgesteld. Sara is geen mooi blond meisje met lange benen. Nee. Sara is een gemotoriseerde hangmat waarin je mensen boven de wc kan laten bungelen. Tot overmaat van ramp was er een debiel die zich VRIJWILLIG in het gevaarte hijste om vervolgens, met het multifunctionele gat precies onder zijn hol door de gang te zweven. Ronduit genant.
Zoals ik in Stront en Souvenirs Deel I al vertelde: Ik hoop op zindelijke mensen. Vandaag kreeg een brief dat ik op een bepaalde afdeling, die ik om privacyredenen niet zal noemen, aan de slag moet. Het gaat om verlamden en hartpatienten. Op zindelijkheid hoef ik niet te hopen...
Of er nog vragen waren: Mag ik handschoenen gebruiken? Daarop luidde het antwoord: Om economische redenen wordt dat niet gewaardeerd. WTF? Ik hou hou van jong belegen 30+ op mijn brood; niet van kopkaas!
Voor mij was vanavond een maarliefst 3 uur durend practicum zorgstage geroosterd. Hoera!
Het sterk in de lucht hangende "kutten en pikken wassen! GATVER" werd op een storend klassieke manier benaderd. 80's klassiek, onkuise woorden werden niet in de mond genomen. Als een seksuele voorlichting over bloemetjes en bijtjes. De spreker vertelde eerst uiterst gearticuleerd hoe hoofd, hals, armen en benen gewassen behoorden te worden. Om daarna uitgebreid tijd te besteden aan het wassen van de lies, genitalien en, hoe mooi kan je het noemen, de 'stuit'. Closeup!
De film draaide om een man en een vrouw, die beiden verlamd waren, en verzorgd dienden te worden. Dat hoopten we. Tot mijn grote verbazing bleken beiden niet verlamd te zijn toen ze soepel hun benen spreidden voor het échte werk. Vol walging en afkeer probeerde ik, kokhalzing onderdrukkend, te blijven kijken naar het scherm om te zien hoe de verpleegster met een schokkende grijns de hand sloeg aan de twee perverselingen. Ik ben niet bang voor een kut of een pik. maar het feit dat deze mensen deze handelingen vrijwillig lieten vastleggen bracht mij kippenvel.
Ik wil het niet hebben over de extravagante haardracht, de diepbruine teint, de ronddraaiende bewegingen en de richting waarin je moet vegen. Dat laat ik aan jullie verbeelding over.
Alsof dit alles al niet ongemakkelijk genoeg was, werd ook Sara voorgesteld. Sara is geen mooi blond meisje met lange benen. Nee. Sara is een gemotoriseerde hangmat waarin je mensen boven de wc kan laten bungelen. Tot overmaat van ramp was er een debiel die zich VRIJWILLIG in het gevaarte hijste om vervolgens, met het multifunctionele gat precies onder zijn hol door de gang te zweven. Ronduit genant.
Zoals ik in Stront en Souvenirs Deel I al vertelde: Ik hoop op zindelijke mensen. Vandaag kreeg een brief dat ik op een bepaalde afdeling, die ik om privacyredenen niet zal noemen, aan de slag moet. Het gaat om verlamden en hartpatienten. Op zindelijkheid hoef ik niet te hopen...
Of er nog vragen waren: Mag ik handschoenen gebruiken? Daarop luidde het antwoord: Om economische redenen wordt dat niet gewaardeerd. WTF? Ik hou hou van jong belegen 30+ op mijn brood; niet van kopkaas!
maandag 2 november 2009
Deel I: Stront en Souvenirs
Poep scheppen zuigen sponzen borstelen en knippen. Vandaag om klokslag 18.00 begon de inschrijving voor de zorgstage-locaties eind november.
Er waren verschillende mogelijkheden: in Rotterdam en omstreken, maar ook Lutjebroek, Goeree Overflakkee, Kutjelikkersdijk en Holleklopperszandt. Daar wil je natuurlijk niet dood gevonden worden. Plaatsen waar je nog nooit van gehoord hebt, waar ze vlees nog met -sch schrijven, en waar stromend water slechts is weggelegd voor de pastoor.
Je moet er niet aan denken het 80+ van verpleeghuis de Oldenborgh in Gilzerijen de diarree uit het schaamhaar te moeten poetsen. Alle respect.
Het was dan ook daarom dat ik reeds twee uur van te voren als een motorisch gestoorde typist de registratiepagina op het internet aan het verversen was. Ik was niet de enige: 350 zwetende tweedejaars als een roedel astmatische zeehonden die er zojuist een marthon op hebben zitten hijgend achter de pc, de website steeds trager wordend, de hartslag steeds sneller gaande.
Ik ging voor een Ziekenhuis (geen verpleeghuis) waar ik hoop op een lagere leeftijd, en een gemiddeld hogere zindelijkheidsgraad; Het ******* in Rotterdam op 5 minuten loopafstand. Hier hoop ik met een enigszins interessante patientenpopulatie veel kennis en vaardigheden op te doen, zodat mijn Opa en Oma gerust oud kunnen worden. >=D
Ik wist dat het een kwestie van seconden was voordat de drie(3!) beschikbare plaatsen daar bezet zouden zijn, maar het is me gelukt. Kannie wachten !
Tot zover deel I van "Stront en Souvenirs".
ps. Ik hoop op souvenirs
Er waren verschillende mogelijkheden: in Rotterdam en omstreken, maar ook Lutjebroek, Goeree Overflakkee, Kutjelikkersdijk en Holleklopperszandt. Daar wil je natuurlijk niet dood gevonden worden. Plaatsen waar je nog nooit van gehoord hebt, waar ze vlees nog met -sch schrijven, en waar stromend water slechts is weggelegd voor de pastoor.
Je moet er niet aan denken het 80+ van verpleeghuis de Oldenborgh in Gilzerijen de diarree uit het schaamhaar te moeten poetsen. Alle respect.
Het was dan ook daarom dat ik reeds twee uur van te voren als een motorisch gestoorde typist de registratiepagina op het internet aan het verversen was. Ik was niet de enige: 350 zwetende tweedejaars als een roedel astmatische zeehonden die er zojuist een marthon op hebben zitten hijgend achter de pc, de website steeds trager wordend, de hartslag steeds sneller gaande.
Ik ging voor een Ziekenhuis (geen verpleeghuis) waar ik hoop op een lagere leeftijd, en een gemiddeld hogere zindelijkheidsgraad; Het ******* in Rotterdam op 5 minuten loopafstand. Hier hoop ik met een enigszins interessante patientenpopulatie veel kennis en vaardigheden op te doen, zodat mijn Opa en Oma gerust oud kunnen worden. >=D
Ik wist dat het een kwestie van seconden was voordat de drie(3!) beschikbare plaatsen daar bezet zouden zijn, maar het is me gelukt. Kannie wachten !
Tot zover deel I van "Stront en Souvenirs".
ps. Ik hoop op souvenirs
Uw aandacht voor een mededeling
Intelligent NS personeel gezocht!
Vooruitstrevend zijn ze daar bij de NS! Nu ook GRATIS entertainment op het perron tijdens het wachten op een te late trein. Vandaag probeerde ik vanuit Rotterdam terug te reizen naar Eindhoven. Een Suicidaal maakte bij Oisterwijk een einde aan de pret: De trein zou niet verder rijden dan Tilburg. De omroeper probeerde dit duidelijk te maken.
DINGDONG(Keurige stem)
Uw aandacht voor een mededeling, de Intercity van 12 uur 17 naar Dordrecht, Breda, Tilburg en Eindhoven met als eindbestemming Venlo zal door een versperring bij Oisterwijk niet verder rijden dan Eindhoven.
Correctie op de vorige mededeling, de ... Intercity van ... *kijkt op zn scherm*.... .... 12 uur 17 naar Dordrecht, ... Breda, Tilburg en Eindhoven met als eindbestemming Venlo zal ... niet verder rijden dan Eindhoven ... Herstel,.. dan Tilburg
Herhaling, de Intercity richting Venlo van 12 uur 17 zal wegens een versperring ... bij Oisterwijk, niet verder rijden Eindhoven... TILBURG! Excuses.
Een minuut later...
DINGDONG(Wederom keurige stem)
De Intercity naar Dordrecht, Breda, Tilburg en Eindhoven met als eindbestemming Venlo van 12 uur 17 zal wegens een versperring bij Oisterwijk, niet verder rijden dan Eindhoven.
AAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH
Vooruitstrevend zijn ze daar bij de NS! Nu ook GRATIS entertainment op het perron tijdens het wachten op een te late trein. Vandaag probeerde ik vanuit Rotterdam terug te reizen naar Eindhoven. Een Suicidaal maakte bij Oisterwijk een einde aan de pret: De trein zou niet verder rijden dan Tilburg. De omroeper probeerde dit duidelijk te maken.
DINGDONG(Keurige stem)
Uw aandacht voor een mededeling, de Intercity van 12 uur 17 naar Dordrecht, Breda, Tilburg en Eindhoven met als eindbestemming Venlo zal door een versperring bij Oisterwijk niet verder rijden dan Eindhoven.
Correctie op de vorige mededeling, de ... Intercity van ... *kijkt op zn scherm*.... .... 12 uur 17 naar Dordrecht, ... Breda, Tilburg en Eindhoven met als eindbestemming Venlo zal ... niet verder rijden dan Eindhoven ... Herstel,.. dan Tilburg
Herhaling, de Intercity richting Venlo van 12 uur 17 zal wegens een versperring ... bij Oisterwijk, niet verder rijden Eindhoven... TILBURG! Excuses.
Een minuut later...
DINGDONG(Wederom keurige stem)
De Intercity naar Dordrecht, Breda, Tilburg en Eindhoven met als eindbestemming Venlo van 12 uur 17 zal wegens een versperring bij Oisterwijk, niet verder rijden dan Eindhoven.
AAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH
zaterdag 26 september 2009
Primetime
TV GIDS - Vrijdagavond primetime
11 sep, 13:44
Verleidelijk om je na de studie even met een zak chips in de bank te laten zakken, tv aan natuurlijk. Jammer alleen dat er niks op tv is. Uitgezonderd als je obees bent en een onverzadigde interesse hebt in alles wat met eten - en het bereiden ervan - te maken heeft (ik doel op "wie is de chef" "over de kook" "herrie in de keuken""herrie gezocht" en de eindeloze lijst culinaire cutprogramma's), is er weinig tot behoorlijk weinig boeiends te zien op de Nederlandse TV.
TVGIDS : Primetime vanavond
Over de Coke
-Amesumentsprogramma voor de echte coke-liefhebber. Snuif de geur van onversneden.
Fresh pils, of bel ER
-Christelijke jeugd wordt voor een dilemma gesteld: Tapbier, of het bellen van ‘Evangelische Raadgeving”
Dokter Pil
- Waarin een kale dorpsgek met tienermoeders praat over wat er mis ging.
Boer zoekt werk.
-Hartverwarmende zoektocht naar een stukje oud-hollandsche nijverheid.
Onderweg naar zorgen
- Soap. Wisselende verhaallijnen en bedpartners zorgen voor een grote spanningsboog.
Tentation Weiland
- Waarin ontspoorde kempische campingjeugd in tenten probeert te overleven op een beperkt stuk vertrapt groen.
11 sep, 13:44
Verleidelijk om je na de studie even met een zak chips in de bank te laten zakken, tv aan natuurlijk. Jammer alleen dat er niks op tv is. Uitgezonderd als je obees bent en een onverzadigde interesse hebt in alles wat met eten - en het bereiden ervan - te maken heeft (ik doel op "wie is de chef" "over de kook" "herrie in de keuken""herrie gezocht" en de eindeloze lijst culinaire cutprogramma's), is er weinig tot behoorlijk weinig boeiends te zien op de Nederlandse TV.
TVGIDS : Primetime vanavond
Over de Coke
-Amesumentsprogramma voor de echte coke-liefhebber. Snuif de geur van onversneden.
Fresh pils, of bel ER
-Christelijke jeugd wordt voor een dilemma gesteld: Tapbier, of het bellen van ‘Evangelische Raadgeving”
Dokter Pil
- Waarin een kale dorpsgek met tienermoeders praat over wat er mis ging.
Boer zoekt werk.
-Hartverwarmende zoektocht naar een stukje oud-hollandsche nijverheid.
Onderweg naar zorgen
- Soap. Wisselende verhaallijnen en bedpartners zorgen voor een grote spanningsboog.
Tentation Weiland
- Waarin ontspoorde kempische campingjeugd in tenten probeert te overleven op een beperkt stuk vertrapt groen.
-Borgh
Ik zit in de bus naar eindhoven, eindbestemming Amsterdam. De vaste route door Eersel leidt mij en een aantal anderen reizigers langs het plaatelijke bejaardenhuis, of chiquer uitgedrukt: Het verzorgingstehuis. Een groot grijs gebouw met oranje luifels. Net zo aftands als het naambord dat de mistroostige naam “de Wiekenborg” als een grote last op zijn rug draagt. Gemeentelijke ambtenaren schromen er niet voor om namen als “Ochtendgloren”, “Den en Rust”, “De Oldenborgh” goed te keuren bij de bouw van het zoveelste verzorgingstehuis.
Het achtervoegsel “–borgh” wordt naar mijn mening alleen gebruikt in combinatie met dit soort flats. Zou “borgh” stiekem betekenen: Een plek waar men onbruikbare restanten van de maatschappij scheidt? Of is borgh een andere naam voor die machine die achterin een donker kamertje staat, waaruit nooit eerder iemand levend is teruggekeerd behalve de van plezier gillende getikte verpleegster?
Verzorgingstehuizen zijn er 13 in een dozijn. Allemaal dezelfde oude teringzooi. Ik vraag mezelf altijd af of de 4 hooggebouwde verzorgingstehuizen zo hoog zijn zodat de bewoners dichterbij de hemel zijn waardoor de oversteek dan makkelijker is? Meteen rijst de vraag in me op of er ook handige toegansluiken in de plafonds zitten. Alles om ze eerder de pijp uit te laten gaan. Klinkt misschien oneerbiedig, maar waarom bouwt met direct ernaast dan een mortuarium? Een mortuarium waarvan de wegwijzer ernaartoe in het directe zicht hangt van de bewoners? Om ze de weg te wijzen naar waar het pad des leven stopt geasfalteerd te zijn, wanneer ze snachts slaapwandelend in japons met het gebit nog op het nachtkastje verdwaald zijn? Of om duidelijk te maken dat de grijze stoomtrein waarin ze zitten met een moordvaart de eindbestemming nadert?
Gewoon hopen dat je daar nooit eindigt.
Het achtervoegsel “–borgh” wordt naar mijn mening alleen gebruikt in combinatie met dit soort flats. Zou “borgh” stiekem betekenen: Een plek waar men onbruikbare restanten van de maatschappij scheidt? Of is borgh een andere naam voor die machine die achterin een donker kamertje staat, waaruit nooit eerder iemand levend is teruggekeerd behalve de van plezier gillende getikte verpleegster?
Verzorgingstehuizen zijn er 13 in een dozijn. Allemaal dezelfde oude teringzooi. Ik vraag mezelf altijd af of de 4 hooggebouwde verzorgingstehuizen zo hoog zijn zodat de bewoners dichterbij de hemel zijn waardoor de oversteek dan makkelijker is? Meteen rijst de vraag in me op of er ook handige toegansluiken in de plafonds zitten. Alles om ze eerder de pijp uit te laten gaan. Klinkt misschien oneerbiedig, maar waarom bouwt met direct ernaast dan een mortuarium? Een mortuarium waarvan de wegwijzer ernaartoe in het directe zicht hangt van de bewoners? Om ze de weg te wijzen naar waar het pad des leven stopt geasfalteerd te zijn, wanneer ze snachts slaapwandelend in japons met het gebit nog op het nachtkastje verdwaald zijn? Of om duidelijk te maken dat de grijze stoomtrein waarin ze zitten met een moordvaart de eindbestemming nadert?
Gewoon hopen dat je daar nooit eindigt.
donderdag 30 juli 2009
Brief aan de directie
Geachte Lezer,
30 juli jongstleden, rond de klok van half 6 deed ik een bestelling bij u, Domino's. Het ging om een "Chicken Supreme".
Toen een half uur later de bel ging stommelde ik hongerig maar ingetogen de trap af. Toen nog in de waan dat mij een lekkere pizza te wachten stond. Ik deed de deur open, en daar stond inderdaad de bezorger.
Vanaf dat moment zijn er mij wat krietiekpuntjes opgevallen.
- Het bevallige bezorgertje stond daar, helm op zijn hoofd, een twijfelend snorretje, hoewel helmklep dicht, duidelijk zichtbaar. In zijn rechterhand een veel te kleine doos.
"Dit kan niet mijn bestelling zijn". Geen reactie. "Ik had een pizza besteld". Weer geen reactie. "Ik had een pizza besteld van een degelijk formaat, niet een die je door de brievenbus kan schuiven zonder op te vouwen, laat staan uit de doos te halen" roep ik haast wanhopig.
De bezorger keek mij duidelijk wat vragend aan. Tenminste dat dacht ik te zien achter de geblindeerde glazen van zijn helm. Ik wist niet of het kwam doordat hij mij niet verstond vanwege de duidelijke taalbarriere, of hij me niet verstond vanwege de helm die hij nogsteeds op had, of dat hij net als ik stomweg sprakeloos was bij het beseffen dat ik E10,50 heb betaald voor een "Chicken Supreme" ter grootte van een ansichtkaart.
-Bij het openen van het schattige doosje trof ik een nog aandoenlijker pizza'tje. Niet eentje die je luid grommend aan stukken kunt scheuren, gewoon omdat hij te schattig is. Het "neem iemand van je eigen formaat"-fenomeen tart mijn geweten . Helaas liet niet alleen het formaat, maar ook de belegging van de 'Superieure Kippiza' zoals u het noemt, te wensen over. De kip moest duidelijk met opgetrokken poten over de pizza heen zijn gevlogen. Het witte wat op de pizza lag moest of een afscheiding van de kip zijn geweest, of mozzarella. Hier heb ik helaas niet achter kunnen komen omdat het TE KLEIN WAS.
Het blije koppel op uw website dat samen breedlachend een pizzapunt eet gaf mij grote verwachtingen. Ik wist echter niet dat die twee betekende dat je na het eten van de pizza honger voor twee hebt! Beetje cryptisch vindt u ook niet?
Ik schrijf deze brief omdat op de pizzadoos het volgende stond. (Jawel daar was weer wél plaats voor), "Bent u niet tevreden? Laat het ons weten en we maken het direct in orde".
Kan dat misschien binnen 30 minuten? Ik heb honger!
30 juli jongstleden, rond de klok van half 6 deed ik een bestelling bij u, Domino's. Het ging om een "Chicken Supreme".
Toen een half uur later de bel ging stommelde ik hongerig maar ingetogen de trap af. Toen nog in de waan dat mij een lekkere pizza te wachten stond. Ik deed de deur open, en daar stond inderdaad de bezorger.
Vanaf dat moment zijn er mij wat krietiekpuntjes opgevallen.
- Het bevallige bezorgertje stond daar, helm op zijn hoofd, een twijfelend snorretje, hoewel helmklep dicht, duidelijk zichtbaar. In zijn rechterhand een veel te kleine doos.
"Dit kan niet mijn bestelling zijn". Geen reactie. "Ik had een pizza besteld". Weer geen reactie. "Ik had een pizza besteld van een degelijk formaat, niet een die je door de brievenbus kan schuiven zonder op te vouwen, laat staan uit de doos te halen" roep ik haast wanhopig.
De bezorger keek mij duidelijk wat vragend aan. Tenminste dat dacht ik te zien achter de geblindeerde glazen van zijn helm. Ik wist niet of het kwam doordat hij mij niet verstond vanwege de duidelijke taalbarriere, of hij me niet verstond vanwege de helm die hij nogsteeds op had, of dat hij net als ik stomweg sprakeloos was bij het beseffen dat ik E10,50 heb betaald voor een "Chicken Supreme" ter grootte van een ansichtkaart.
-Bij het openen van het schattige doosje trof ik een nog aandoenlijker pizza'tje. Niet eentje die je luid grommend aan stukken kunt scheuren, gewoon omdat hij te schattig is. Het "neem iemand van je eigen formaat"-fenomeen tart mijn geweten . Helaas liet niet alleen het formaat, maar ook de belegging van de 'Superieure Kippiza' zoals u het noemt, te wensen over. De kip moest duidelijk met opgetrokken poten over de pizza heen zijn gevlogen. Het witte wat op de pizza lag moest of een afscheiding van de kip zijn geweest, of mozzarella. Hier heb ik helaas niet achter kunnen komen omdat het TE KLEIN WAS.
Het blije koppel op uw website dat samen breedlachend een pizzapunt eet gaf mij grote verwachtingen. Ik wist echter niet dat die twee betekende dat je na het eten van de pizza honger voor twee hebt! Beetje cryptisch vindt u ook niet?
Ik schrijf deze brief omdat op de pizzadoos het volgende stond. (Jawel daar was weer wél plaats voor), "Bent u niet tevreden? Laat het ons weten en we maken het direct in orde".
Kan dat misschien binnen 30 minuten? Ik heb honger!
woensdag 29 juli 2009
Doorrookte vrouw
We zitten samen in de kleine wachtkamer. Wachtkamer voor 6 dokters welteverstaan. Ik en Doorrookte Vrouw tegenover elkaar. Aan haar rauwe stem, leerachtige huid, geelblonde korte haren, haar bruin uitgeslagen tanden te zien zat zij daar duidelijk voor een andere dokter. Zat van het wachten. Ze kermt af en toe wat, maar kan het toch niet laten om hardop haar goudeerlijke gedachten over en met de andere wachtenden te delen. De wachtkamer zwijgt, de lach inhoudend, bang om slachtoffer te worden van haar meedogenloze mening.
Op de aan elkaar gelaste blauwe stoeltjes achter haar zit een vrouw met haar man. Vrouw kijkt, duidelijk geintimideerd door de witte jassen, wat timide uit haar glazige oogjes. Ze is halverwege de vijftig, doet onbenullig en onschuldig aan, en is deftig en vrolijk zomers gekleed. Te zomers voor de wachtkamer - te vrolijk voor Doorrookte Vrouw.
Zodra de norse blik van Doorrookte Vrouw het jurkje van Timide Vrouw kruist laait afschuw op in haar ogen.
"Is dè jurkske van Safe the Queen?" - Recht op de man af.
Timide vrouw, overrompeld door het bereik en diepte van de stem van de Eindhovense, denkt even na en antwoordt roodaanlopend met een klein stemmetje -
"Ja".
"Duur jurkske hedde an! - Zo 500 piek!" - Blaft ze terug.
Haar ogen zoeken die van mij. Ze kijkt me aan alsof ze net een aap heeft zien dansen; vol spot, onbegrip en afschuw.
"Ze moet er al over noadenken, dan witte wa ze van dr man kregt; als ze t zelf moest betoale hoefde ze dr nie zolang over na te denken!" - Buldert ze spottend door de doodstille wachtkamer.
Weer kijkt ze me aan;
"Net een jurkske van de mert, k geef r nog geen meier vur!".
Timide vrouw weet niet waar ze kijken moet, maar wordt op dat moment binnengeroepen door een witte jas.
"Save the Queen!", spot Doorrookte Vrouw nog wat na "Save dokter Kamphuis mer, dan zen we hier zo weg!"
Op de aan elkaar gelaste blauwe stoeltjes achter haar zit een vrouw met haar man. Vrouw kijkt, duidelijk geintimideerd door de witte jassen, wat timide uit haar glazige oogjes. Ze is halverwege de vijftig, doet onbenullig en onschuldig aan, en is deftig en vrolijk zomers gekleed. Te zomers voor de wachtkamer - te vrolijk voor Doorrookte Vrouw.
Zodra de norse blik van Doorrookte Vrouw het jurkje van Timide Vrouw kruist laait afschuw op in haar ogen.
"Is dè jurkske van Safe the Queen?" - Recht op de man af.
Timide vrouw, overrompeld door het bereik en diepte van de stem van de Eindhovense, denkt even na en antwoordt roodaanlopend met een klein stemmetje -
"Ja".
"Duur jurkske hedde an! - Zo 500 piek!" - Blaft ze terug.
Haar ogen zoeken die van mij. Ze kijkt me aan alsof ze net een aap heeft zien dansen; vol spot, onbegrip en afschuw.
"Ze moet er al over noadenken, dan witte wa ze van dr man kregt; als ze t zelf moest betoale hoefde ze dr nie zolang over na te denken!" - Buldert ze spottend door de doodstille wachtkamer.
Weer kijkt ze me aan;
"Net een jurkske van de mert, k geef r nog geen meier vur!".
Timide vrouw weet niet waar ze kijken moet, maar wordt op dat moment binnengeroepen door een witte jas.
"Save the Queen!", spot Doorrookte Vrouw nog wat na "Save dokter Kamphuis mer, dan zen we hier zo weg!"
Irritaties op de werkvloer I
Irritaties op de werkvloer, iedereen heeft ze. Elk baantje in elke branche heeft zijn leuk en minder leuke punten. Zijn de klanten tevreden, dan is de baas tevreden. Zijn de klanten ontevreden, dan is de baas nog tevreden; dat is mijn motto: Net doen alsof!
Deel één uit een reeks irritaties op de werkvloer.
IK HAD BITTERLEMON!
Je hebt het druk, een grote groep van 60 man. Recessie is nergens in de wijde omtrek te bekennen. Eerst drankjes opnemen, maken, en ze vervolgens naar de tafel brengen. Geen probleem. Hoewel, hoogbejaard, dorstig volk begrijpt niet dat je dienblad slechts een beperkt oppervlak heef en er geen 60 glazen op passen. Je komt aan tafel met een groot blad rode wijn. "Voor wie was de rode wijn?". De gehoorapparaten staan uit, dus de helft hoort je sowieso niet. De andere helft zit met de rug naar je toe, kunnen hun hoofd niet meer draaien en denken: Iemand praat, maar ik zie niemand, ik hoor weer stemmetjes, rustig blijven, net doen of je niets hoort.
Nogmaals herhaal ik "Voor wie was de rode wijn?". Uiteindelijk merkt één persoon je op. "Ik had bitterlemon!". Horeca-mensen begrijpen wat ik bedoel, anderen zullen misschien denken wat mijn probleem is.
Een alom gerespecteerde collega van mij omschrijft het graag zo: "Komde aan tafel, zit er weer zo'n muts met n volle TENA, vraag je voor wie de Jus was, reageren ze met "ik had een witte wijn". Houd je bek kanariewijf dè vroeg ik toch nie."
Er blijft uiteindelijk altijd wel een wijntje over. Mensen vergeten namelijk wat ze hebben besteld. Ja het lijkt misschien onwaarschijnlijk maar het gebeurt me regelmatig. Geen probleem in principe, maar strontvervelend wanneer je de volgende keer de tafel passeert, en ze oververhit vragen waar nou eindelijk "hun" wijntje blijft.
Het is gewoon verschrikkelijk irritant dat wanneer je het druk hebt mensen niet reageren, niet weten wat ze hebben besteld, of denken dat ze de enige aan tafel zijn voor wie er drank moet worden gehaald. Vooral wanneer je er 60 aan één tafel hebt.
Het is daarom ook goed om achteraf met Tante Sjan Moezel (ze doet haar naam eer aan) een aantal moordplannen te verzinnen. Ik stelde voor het eerstvolgende gecatheteriseerde oudje uit zijn of haar lijden te verlossen, zíj dacht eerder aan een kapotgeslagen fles wijn in hun achterste duwen. Ik weet niet waar ik voor kies; dat van haar geeft zo veel troep...
Deel één uit een reeks irritaties op de werkvloer.
IK HAD BITTERLEMON!
Je hebt het druk, een grote groep van 60 man. Recessie is nergens in de wijde omtrek te bekennen. Eerst drankjes opnemen, maken, en ze vervolgens naar de tafel brengen. Geen probleem. Hoewel, hoogbejaard, dorstig volk begrijpt niet dat je dienblad slechts een beperkt oppervlak heef en er geen 60 glazen op passen. Je komt aan tafel met een groot blad rode wijn. "Voor wie was de rode wijn?". De gehoorapparaten staan uit, dus de helft hoort je sowieso niet. De andere helft zit met de rug naar je toe, kunnen hun hoofd niet meer draaien en denken: Iemand praat, maar ik zie niemand, ik hoor weer stemmetjes, rustig blijven, net doen of je niets hoort.
Nogmaals herhaal ik "Voor wie was de rode wijn?". Uiteindelijk merkt één persoon je op. "Ik had bitterlemon!". Horeca-mensen begrijpen wat ik bedoel, anderen zullen misschien denken wat mijn probleem is.
Een alom gerespecteerde collega van mij omschrijft het graag zo: "Komde aan tafel, zit er weer zo'n muts met n volle TENA, vraag je voor wie de Jus was, reageren ze met "ik had een witte wijn". Houd je bek kanariewijf dè vroeg ik toch nie."
Er blijft uiteindelijk altijd wel een wijntje over. Mensen vergeten namelijk wat ze hebben besteld. Ja het lijkt misschien onwaarschijnlijk maar het gebeurt me regelmatig. Geen probleem in principe, maar strontvervelend wanneer je de volgende keer de tafel passeert, en ze oververhit vragen waar nou eindelijk "hun" wijntje blijft.
Het is gewoon verschrikkelijk irritant dat wanneer je het druk hebt mensen niet reageren, niet weten wat ze hebben besteld, of denken dat ze de enige aan tafel zijn voor wie er drank moet worden gehaald. Vooral wanneer je er 60 aan één tafel hebt.
Het is daarom ook goed om achteraf met Tante Sjan Moezel (ze doet haar naam eer aan) een aantal moordplannen te verzinnen. Ik stelde voor het eerstvolgende gecatheteriseerde oudje uit zijn of haar lijden te verlossen, zíj dacht eerder aan een kapotgeslagen fles wijn in hun achterste duwen. Ik weet niet waar ik voor kies; dat van haar geeft zo veel troep...
dinsdag 14 juli 2009
Uitstellen loont!
Een typische dag voor een typische student ziet er naar mijn mening zo uit: Jezelf vol tegenzin uit bed hijsen om je vervolgens met drie plooien op je rechterwang neer te laten ploffen op een gratis gekregen stoel van een stel bejaarden die noodgedwongen het verpleegtehuis in moesten. Tenminste, zo begon mijn dag. Lekker niks doen aan orale en lichamelijke hygiene, je baard, je haar. Jezelf als een wildeman van de Bavaria reclame storten op Non-ST-Elevatie-Myocard-infarcten, en schijt hebben aan je voorkomen omdat het toch niets uitmaakt als je alleen in een godsverlaten huis zit.
Daarom heb ik ook een pesthekel aan het doen van boodschappen voor mezelf. Dan zie je mensen, en vooral: dan zien mensen jou. Het komt dan ook vaak voor dat ik stomweg weiger boodschappen te doen. Gewoon de moeite van het opstaan, je spullen bij elkaar zoeken, je fiets van 5 sloten halen. Ik ben dan ook, geheel tegen studentenregel nummer 1 in, afgevallen sinds ik op kamers zit. Vandaag was het weer zover. Na vanochtend mijn laatste boterhammen te hebben opgegeten, tussen de middag als laatste redmiddel noodgedwongen de vieze drop-fruit-duos te hebben moeten eten (ik haat de gele), zat er voor de avond niets anders op dan er weer op uit te trekken. De winkel sluit om 8 uur, dus stipt twee voor 8 stapte ik humeurig, maar gedouched de C1000 binnen.
Veel te jonge kassameisjes kijken me collectief nijdig aan. Hun werkdag heeft, net als die van mij, veel te lang geduurd. Net toen ik met mijn afgeladen gammele mandje naar de kassa liep, werd ik dan ook door de intercom "vriendelijk" met snauwstem verzocht de winkel te verlaten. Zoals jullie al eerderder hebben gelezen is de C1000 mijn favoriete winkel. Ultieme klantvriendelijkheid.
Maar nu komt het.
Toen ik had afgerekend en op de fiets zat, terug naar mijn lege huis, vond ik plotseling een halfnaakte vrouw langs het fietspad! Kijk, en daar doe je het voor! Zij had duidelijk net zoveel zin in naar buiten gaan als ik, dat was duidelijk te zien aan de manier waarop ze bewusteloos op de grond lag. Gekleed in flamboyante string, hemd en met een overduidelijk jeukende pruik leek ze net op Lady Gaga aan de heroine. Met één pump en een bos sleutels naast haar hoofd zag ze er niet echt uit alsof ze daar vrijwillig van de zon aan het genieten was, dus besloot ik toch maar even oom agent te bellen. Ware het niet dat mijn telefoon thuis lag, vertrok ik noodgedwongen naar mijn kamer om mijn mobiel te halen, Lady Gaga achterlatend zonder handtekening gevraagd te hebben.
Ook deze keer, de tweede keer deze maand dat ik de politie bel, werd er met vrolijke stem opgenomen. Ze zouden meteen gaan kijken. Binnen vijf minuten werd ik teruggebeld. Of ik nog een keer wilde herhalen waar ze precies lag. 'En wat voor string had ze dan aan?' vroeg de uitgebluste vrouwelijke ambtenaar, alsof ze op zoek was naar inspiratie voor haar net zo ingekakte seksleven. 'Een flamboyante lila, net als Lady Gaga'. 'Oh - zo een! Nou bedankt hoor meneer, we zoeken nog even verder!'
Een mooi eind aan een lamme dag. En daarom: uitstellen wordt beloond heren.
Daarom heb ik ook een pesthekel aan het doen van boodschappen voor mezelf. Dan zie je mensen, en vooral: dan zien mensen jou. Het komt dan ook vaak voor dat ik stomweg weiger boodschappen te doen. Gewoon de moeite van het opstaan, je spullen bij elkaar zoeken, je fiets van 5 sloten halen. Ik ben dan ook, geheel tegen studentenregel nummer 1 in, afgevallen sinds ik op kamers zit. Vandaag was het weer zover. Na vanochtend mijn laatste boterhammen te hebben opgegeten, tussen de middag als laatste redmiddel noodgedwongen de vieze drop-fruit-duos te hebben moeten eten (ik haat de gele), zat er voor de avond niets anders op dan er weer op uit te trekken. De winkel sluit om 8 uur, dus stipt twee voor 8 stapte ik humeurig, maar gedouched de C1000 binnen.
Veel te jonge kassameisjes kijken me collectief nijdig aan. Hun werkdag heeft, net als die van mij, veel te lang geduurd. Net toen ik met mijn afgeladen gammele mandje naar de kassa liep, werd ik dan ook door de intercom "vriendelijk" met snauwstem verzocht de winkel te verlaten. Zoals jullie al eerderder hebben gelezen is de C1000 mijn favoriete winkel. Ultieme klantvriendelijkheid.
Maar nu komt het.
Toen ik had afgerekend en op de fiets zat, terug naar mijn lege huis, vond ik plotseling een halfnaakte vrouw langs het fietspad! Kijk, en daar doe je het voor! Zij had duidelijk net zoveel zin in naar buiten gaan als ik, dat was duidelijk te zien aan de manier waarop ze bewusteloos op de grond lag. Gekleed in flamboyante string, hemd en met een overduidelijk jeukende pruik leek ze net op Lady Gaga aan de heroine. Met één pump en een bos sleutels naast haar hoofd zag ze er niet echt uit alsof ze daar vrijwillig van de zon aan het genieten was, dus besloot ik toch maar even oom agent te bellen. Ware het niet dat mijn telefoon thuis lag, vertrok ik noodgedwongen naar mijn kamer om mijn mobiel te halen, Lady Gaga achterlatend zonder handtekening gevraagd te hebben.
Ook deze keer, de tweede keer deze maand dat ik de politie bel, werd er met vrolijke stem opgenomen. Ze zouden meteen gaan kijken. Binnen vijf minuten werd ik teruggebeld. Of ik nog een keer wilde herhalen waar ze precies lag. 'En wat voor string had ze dan aan?' vroeg de uitgebluste vrouwelijke ambtenaar, alsof ze op zoek was naar inspiratie voor haar net zo ingekakte seksleven. 'Een flamboyante lila, net als Lady Gaga'. 'Oh - zo een! Nou bedankt hoor meneer, we zoeken nog even verder!'
Een mooi eind aan een lamme dag. En daarom: uitstellen wordt beloond heren.
zondag 12 juli 2009
Bijsluiter
Patientenbijsluiter.
Lees voor het gebruik van dit middel deze bijsluiter, ook als u Alcohol al eerder hebt gebruikt. Raadpleeg uw slijter indien iets niet geheel duidelijk is. Deze beschikt over uitvoeriger productinformatie.
ALCOHOL
Geneesmiddelengroep
Wanneer u in aanraking komt met studieboeken, hoogleraren of collegeblokken komt als reactie hierop een stof in uw lichaam vrij. Hierdoor ontstaan allerlei overgevoeligheidsreacties (= allergische reacties) die zich kunnen uiten in depressiviteit, dorst en eenzaamheid. Alcohol is werkzaam tegen deze vrijgekomen stof en vermindert hierdoor de opgetreden verschijnselen.
Indicaties (Toepassing van het geneesmiddel)
Alcohol wordt in de regel door de gastheer/vrouw voorgezet. Het kan worden toegepast bij of direct na het in aanraking komen met de reeds eerder genoemde risicofactoren (studieboeken, hoogleraren, collegeblokken). Het kan bovendien preventief worden toegepast, waardoor het de reacties doet afzwakken, volledig verdwijnen, of het kan er zelfs voor zorgen dat de risicofactoren worden vermeden. Gevolg kan hiervan zijn dat je plotseling in je bed ligt. Al dan niet alleen. De aanwezigheid van leuke mensen (= vrienden), mooie mensen(=potentiele vrienden), harde muziek, felle steeds van kleur verspringende lampen, barkrukken, hangtafels, dixies, kunnen het gebruik doen toenemen. Uitstekende remedie tegen een Kater.
Contra-indicaties (Wanneer niet te gebruiken)
-Als u overgevoelig bent voor sociale interactie.
-Als u in uw vrije tijd een bril, baard, een snor draagt in combinatie met het dragen van geitewollensokken in sandalen (mannen 25+, en vrouwen)
-Bij aanwezigheid van lichaamsbeharing (vrouwen)
-Bij het pertinent weigeren van het dragen van een BH (vrouwen 30+)
-Als u spontaan naakt op klompen uw hond gaat uitlaten
Interacties (Wisselwerking met andere geneesmiddelen)
Bij de meeste geneemsiddelen verdient het de aanbeveling deze nooit tegelijkertijd worden gebruikt zonder daarover met uw arts te overleggen. Nicotine is echter een goede combinatie met alcohol. Het gebruik van dit geneesmiddel kan de behoefte aan nicotine doen toenemen. Het ene middel versterkt de werking van het andere. Symptomen van overdosering van Nicotine: Rauwe keel, "dodevogeltjes"-fenomeen in uw mond de daaropvolgende ochtend, asgrauwe nevel bij praten en hoesten.
Speciale waarschuwingen en bijzondere voorzorgen:
wees extra voorzichtig met Alcohol
-Als u lijdt aan een verhoogde oogboldruk (nauwe-kamer-hoek-glaucoom)
-Als u lijdt aan een maagzweer (stenoserend ulcus pepticum)
-Als u lijdt aan een darmafsluiting (pylorus-duodenum-obstructie)
-Als u gewend bent voor het middaguur een fles sterk of bier te schaken.
Raadpleeg uw arts indien één van de bovenstaande waarschuwingen voor u van toepassing is, of dat in het verleden is geweest.
Gebruik bij zwangerschap en borstvoeding
Er estaan aanwijzingen dat het gebruik van Alcohol tijdens de zwangerschap aanleiding geeft tot het ontstaan van lelijke dwergen, of andere aangeboren afwijkinen. Alcohol kan worden gebruikt vlak voor de geboorte van het kind (de partus) om bevallingspijn of de pijn bij het zien van het gedrocht te verzwakken.
Beinvloeding van de rijvaardigheid en het bedienen van machines
Als u uberheupt machines moet bedienen moet u zich afvragen of u niet dagelijks een dosis alcohol tot u wilt nemen. Als dit niet het geval is, dient u rekening te houden dat het reactievermogen kan verminderen.
Te veel ingenomen
Wanneer u teveel van Alcohol heeft ingenomen, neem dan onmiddelijk contact op met een dixie.
Bij overdosering kunnen verwardheid, losbandigheid, braakneigingen en SOA's optreden. Het laatste voornamelijk bij studenten. Later kunnen eventueel hoofdpijn en misselijkheid (kater) optreden. Deze zal op den duur vanzelf overgaan. Mocht dit beteken dat na negen uur 's avonds de kater nogsteeds aanwezig is, kunt u deze eventueel verdrinken (zie Indicaties).
Lees voor het gebruik van dit middel deze bijsluiter, ook als u Alcohol al eerder hebt gebruikt. Raadpleeg uw slijter indien iets niet geheel duidelijk is. Deze beschikt over uitvoeriger productinformatie.
ALCOHOL
Geneesmiddelengroep
Wanneer u in aanraking komt met studieboeken, hoogleraren of collegeblokken komt als reactie hierop een stof in uw lichaam vrij. Hierdoor ontstaan allerlei overgevoeligheidsreacties (= allergische reacties) die zich kunnen uiten in depressiviteit, dorst en eenzaamheid. Alcohol is werkzaam tegen deze vrijgekomen stof en vermindert hierdoor de opgetreden verschijnselen.
Indicaties (Toepassing van het geneesmiddel)
Alcohol wordt in de regel door de gastheer/vrouw voorgezet. Het kan worden toegepast bij of direct na het in aanraking komen met de reeds eerder genoemde risicofactoren (studieboeken, hoogleraren, collegeblokken). Het kan bovendien preventief worden toegepast, waardoor het de reacties doet afzwakken, volledig verdwijnen, of het kan er zelfs voor zorgen dat de risicofactoren worden vermeden. Gevolg kan hiervan zijn dat je plotseling in je bed ligt. Al dan niet alleen. De aanwezigheid van leuke mensen (= vrienden), mooie mensen(=potentiele vrienden), harde muziek, felle steeds van kleur verspringende lampen, barkrukken, hangtafels, dixies, kunnen het gebruik doen toenemen. Uitstekende remedie tegen een Kater.
Contra-indicaties (Wanneer niet te gebruiken)
-Als u overgevoelig bent voor sociale interactie.
-Als u in uw vrije tijd een bril, baard, een snor draagt in combinatie met het dragen van geitewollensokken in sandalen (mannen 25+, en vrouwen)
-Bij aanwezigheid van lichaamsbeharing (vrouwen)
-Bij het pertinent weigeren van het dragen van een BH (vrouwen 30+)
-Als u spontaan naakt op klompen uw hond gaat uitlaten
Interacties (Wisselwerking met andere geneesmiddelen)
Bij de meeste geneemsiddelen verdient het de aanbeveling deze nooit tegelijkertijd worden gebruikt zonder daarover met uw arts te overleggen. Nicotine is echter een goede combinatie met alcohol. Het gebruik van dit geneesmiddel kan de behoefte aan nicotine doen toenemen. Het ene middel versterkt de werking van het andere. Symptomen van overdosering van Nicotine: Rauwe keel, "dodevogeltjes"-fenomeen in uw mond de daaropvolgende ochtend, asgrauwe nevel bij praten en hoesten.
Speciale waarschuwingen en bijzondere voorzorgen:
wees extra voorzichtig met Alcohol
-Als u lijdt aan een verhoogde oogboldruk (nauwe-kamer-hoek-glaucoom)
-Als u lijdt aan een maagzweer (stenoserend ulcus pepticum)
-Als u lijdt aan een darmafsluiting (pylorus-duodenum-obstructie)
-Als u gewend bent voor het middaguur een fles sterk of bier te schaken.
Raadpleeg uw arts indien één van de bovenstaande waarschuwingen voor u van toepassing is, of dat in het verleden is geweest.
Gebruik bij zwangerschap en borstvoeding
Er estaan aanwijzingen dat het gebruik van Alcohol tijdens de zwangerschap aanleiding geeft tot het ontstaan van lelijke dwergen, of andere aangeboren afwijkinen. Alcohol kan worden gebruikt vlak voor de geboorte van het kind (de partus) om bevallingspijn of de pijn bij het zien van het gedrocht te verzwakken.
Beinvloeding van de rijvaardigheid en het bedienen van machines
Als u uberheupt machines moet bedienen moet u zich afvragen of u niet dagelijks een dosis alcohol tot u wilt nemen. Als dit niet het geval is, dient u rekening te houden dat het reactievermogen kan verminderen.
Te veel ingenomen
Wanneer u teveel van Alcohol heeft ingenomen, neem dan onmiddelijk contact op met een dixie.
Bij overdosering kunnen verwardheid, losbandigheid, braakneigingen en SOA's optreden. Het laatste voornamelijk bij studenten. Later kunnen eventueel hoofdpijn en misselijkheid (kater) optreden. Deze zal op den duur vanzelf overgaan. Mocht dit beteken dat na negen uur 's avonds de kater nogsteeds aanwezig is, kunt u deze eventueel verdrinken (zie Indicaties).
Ongewenste Intimiteit
's Nachts wordt ze wakker en ontwaakt het beest in haar..Ze zoemt sensueel in mijn oor, om me vervolgens in mijn vochtige nek te zoenen. Onbeschaamd gaat ze vervolgens naar beneden om me daar in haar kleine mond te nemen. Het liefst drie keer achter elkaar. Ze weet dat ze de vorige nacht nog een ander heeft gehad, maar dat kan haar niks schelen. De slet. Met duidelijke gebaren wuif ik haar weg. Ze blijft terug komen bij me, hoe vaker ik duidelijk maak dat ik klaar met haar ben... Kankermug.
Nu even serieus.
Alsof de muggenkoningin een startsignaal geeft om me met een massale hinderlaag van mijn nachtrust te beroven. Met een leger van tien, zelfs twintig vliegen ze in formatie door mijn hor heen om te halen waar ze voor zijn komen. Mijn bloed.
Ik laat niet op me zitten, me leegzuigen zonder toestemmig. Tenminste niet door haar en haar helse vriendinnen. Het brengt de jager in me naar boven.
Gewapend met een onbeschreven collegeblok en een kuthumeur begon ik in de holst van maandagnacht aan wraak. Een bloederige maar zoete wraak. Ze waren me af en toe te snel af, maar ik leerde gedurende de vroege uren van een ogenschijnlijk onschuldige week de grillige kneepjes van het vak, en transformeerde in een moordenaar. Slimmer, sneller, stiller en gewiekster. Toen ik ontdekte dat ze ook ónder de vensterbank feestvierden vulde datzelfde collegeblok zich in hoog tempo met rode puntjes waar gebroken muggebeentjes zielig uitstaken. Heerlijk.
Waarom ik dit schrijf? Ik zat net in de bus, colleges door te nemen, toen een brabantse collega van de op mijn collegeblok geplakte karkassen een intieme zuigzoen wilde zetten in mijn natte nek (hermes, fix die airco's). Dat feest ging helaas niet door toen ik die mug met een luide klap ik haar gezicht sloeg. Hoor ik achter mij een irritante hoog-krassende stem. Een stem die ik uit duizenden herken: (onmiskenbaar een pvdd-stemster) "Moet dat nou?!". Geirriteerd keek ik om. Zij kon natuurlijk niet weten dat ik met die kutbeesten afgelopen week intiem kennis heb mogen maken. Dat plus het feit dat haar hoofd, haar smerige dreadlocks, haar "ik heb veel te veel vrijetijd"-broek en haar kalknagels in gore leren slippers me absoluut niet aanstonden, ontlokten de volgende zin op sinistere toon uit mijn oververhitte hoofd:
Pas op jij, ik heb een moordwapen in mij hand, en ik ben niet bang het te gebruiken!
Nu even serieus.
Alsof de muggenkoningin een startsignaal geeft om me met een massale hinderlaag van mijn nachtrust te beroven. Met een leger van tien, zelfs twintig vliegen ze in formatie door mijn hor heen om te halen waar ze voor zijn komen. Mijn bloed.
Ik laat niet op me zitten, me leegzuigen zonder toestemmig. Tenminste niet door haar en haar helse vriendinnen. Het brengt de jager in me naar boven.
Gewapend met een onbeschreven collegeblok en een kuthumeur begon ik in de holst van maandagnacht aan wraak. Een bloederige maar zoete wraak. Ze waren me af en toe te snel af, maar ik leerde gedurende de vroege uren van een ogenschijnlijk onschuldige week de grillige kneepjes van het vak, en transformeerde in een moordenaar. Slimmer, sneller, stiller en gewiekster. Toen ik ontdekte dat ze ook ónder de vensterbank feestvierden vulde datzelfde collegeblok zich in hoog tempo met rode puntjes waar gebroken muggebeentjes zielig uitstaken. Heerlijk.
Waarom ik dit schrijf? Ik zat net in de bus, colleges door te nemen, toen een brabantse collega van de op mijn collegeblok geplakte karkassen een intieme zuigzoen wilde zetten in mijn natte nek (hermes, fix die airco's). Dat feest ging helaas niet door toen ik die mug met een luide klap ik haar gezicht sloeg. Hoor ik achter mij een irritante hoog-krassende stem. Een stem die ik uit duizenden herken: (onmiskenbaar een pvdd-stemster) "Moet dat nou?!". Geirriteerd keek ik om. Zij kon natuurlijk niet weten dat ik met die kutbeesten afgelopen week intiem kennis heb mogen maken. Dat plus het feit dat haar hoofd, haar smerige dreadlocks, haar "ik heb veel te veel vrijetijd"-broek en haar kalknagels in gore leren slippers me absoluut niet aanstonden, ontlokten de volgende zin op sinistere toon uit mijn oververhitte hoofd:
Pas op jij, ik heb een moordwapen in mij hand, en ik ben niet bang het te gebruiken!
zondag 17 mei 2009
Eindexamen
Buikpijn, hoofdpijn, slapeloze nachten, kortom stress raast als een dronken Duitser door Nederland. Met het naderen van de eindexamens stijgt de gemiddelde bloeddruk van kind én vooral van ouder.
De universiteiten en "freelancers" bieden tegen hoge kosten nuttige cursussen wiskunde, natuurkunde, scheikunde, biologie, economie, knutselen, latijn en grieks aan "om te redden wat nog te redden valt", en die vinden gretig aftrek. Niks hand op de knip!; want wat Elise doet, moet Anne-fleur ook! Stel dat Anne-fleur zakt, en Elise slaagt wel, dan kun je je wel voor je kop slaan!
Wat pap en mam níet weten is dat deze cursussen door zelf amper geslaagde puisterige pubers worden gegeven. Terwijl onschuldige Anne-fleur zwoegt, ouders gerustgesteld op de bank zitten (nu hoeven zij niks meer uit te leggen), hinniken "cursusleiders" Puist en Pok met dollartekens in hun ogen, en met overslaande stemmen bij het idee van al dat geld dat hun te wachten staat.
Een aanrader voor iedereen die geld wil verdienen: Plaats een advertentie op marktplaats, knip een foto uit in paint, noem een getal onder de honderd, zet er "% slagingspercentage" achter, en wacht tot wanhopige ouders toehappen. Succes verzekerd!
http://link.marktplaats.nl/146637128
========ADVERTENTIE=========
Beste scholier, geachte ouder,
Twee economie studenten behandelen in drie dagen de gehele economie eindexamen stof. Wegens het succes van vorig jaar met een slagingspercentage van 100 procent zal de cursus ook dit jaar weer plaats vinden in Amsterdam.
Stuur voor een geheel vrijblijvend informatiepakket een e-mail naar mail@************.nl
Vriendelijke groeten,
R. Puist
P. Pok
De universiteiten en "freelancers" bieden tegen hoge kosten nuttige cursussen wiskunde, natuurkunde, scheikunde, biologie, economie, knutselen, latijn en grieks aan "om te redden wat nog te redden valt", en die vinden gretig aftrek. Niks hand op de knip!; want wat Elise doet, moet Anne-fleur ook! Stel dat Anne-fleur zakt, en Elise slaagt wel, dan kun je je wel voor je kop slaan!
Wat pap en mam níet weten is dat deze cursussen door zelf amper geslaagde puisterige pubers worden gegeven. Terwijl onschuldige Anne-fleur zwoegt, ouders gerustgesteld op de bank zitten (nu hoeven zij niks meer uit te leggen), hinniken "cursusleiders" Puist en Pok met dollartekens in hun ogen, en met overslaande stemmen bij het idee van al dat geld dat hun te wachten staat.
Een aanrader voor iedereen die geld wil verdienen: Plaats een advertentie op marktplaats, knip een foto uit in paint, noem een getal onder de honderd, zet er "% slagingspercentage" achter, en wacht tot wanhopige ouders toehappen. Succes verzekerd!
http://link.marktplaats.nl/146637128
========ADVERTENTIE=========
Beste scholier, geachte ouder,
Twee economie studenten behandelen in drie dagen de gehele economie eindexamen stof. Wegens het succes van vorig jaar met een slagingspercentage van 100 procent zal de cursus ook dit jaar weer plaats vinden in Amsterdam.
Stuur voor een geheel vrijblijvend informatiepakket een e-mail naar mail@************.nl
Vriendelijke groeten,
R. Puist
P. Pok
maandag 4 mei 2009
Libido´s en Don´ts
Wijsheid komt met de jaren. Toch kon ik het niet laten om tijdens mijn vakantie even een Margriet open te slaan (wat teveel zon al niet met je kan doen).
De onuitputtelijke hoeveelheid informatie die van de kaft afstraalt (namelijk een uitgeblust wijf met droog haar, drie zichtbaar irritante pubers en een uitermate intelligente man naast haar) is verbazingwekkend. De interessante koppen vliegen je tegemoet. Koppen als “Is Wimlex er klaar voor?”, “Bachbloesemtherapie” ”Nostalgie in de slaapkamer” schijnen iedere week weer een half miljoen even uitgebluste huisvrouwen te boeien.
Mij trok natuurlijk die laatste kop “Nostalgie in de slaapkamer”. Ik blader door de pagina’s vol advertenties voor pillen tegen overgangspijn, zware benen, en ontsierende aderen, op zoek naar dat artikel. Valt mijn oog plotseling op het volgende artikel. “Libido’s en don’ts”.
Ik citeer: “Seks is leuk – maar niet als je chronisch geen zin hebt. Zolang u er zeker van bent dat dit allemaal niet speelt is af en toe een vluggertje helemaal niet erg. Wie eens geen zin heeft om te koken zet toch ook wel eens pannekoeken of patat op tafel?”
Ik zie nu half verlept huisvrouwelijk Nederland begrijpelijk meeknikken.
Maar het gaat door.
“Pluspunten van een vluggertje: 1. Zo gebeurd. 2. Man blij, geen ruzie. 3. U heeft rust.”
Ik zie nu voor me hoe mijn halfvergane buurvrouw op d’r rug ligt en met zweet op haar rode voorhoofd een verveeld “klim er dan toch maar op” verzucht, ondertussen in haar achterhoofd, zo gebeurd, man blij, geen ruzie, ik rust.
Ik huiver bij de invloed die dit blad heeft op overgaand Nederland.
Snel sla ik ‘t dicht en word ik wakker uit deze nachtmerrie van verval.
De onuitputtelijke hoeveelheid informatie die van de kaft afstraalt (namelijk een uitgeblust wijf met droog haar, drie zichtbaar irritante pubers en een uitermate intelligente man naast haar) is verbazingwekkend. De interessante koppen vliegen je tegemoet. Koppen als “Is Wimlex er klaar voor?”, “Bachbloesemtherapie” ”Nostalgie in de slaapkamer” schijnen iedere week weer een half miljoen even uitgebluste huisvrouwen te boeien.
Mij trok natuurlijk die laatste kop “Nostalgie in de slaapkamer”. Ik blader door de pagina’s vol advertenties voor pillen tegen overgangspijn, zware benen, en ontsierende aderen, op zoek naar dat artikel. Valt mijn oog plotseling op het volgende artikel. “Libido’s en don’ts”.
Ik citeer: “Seks is leuk – maar niet als je chronisch geen zin hebt. Zolang u er zeker van bent dat dit allemaal niet speelt is af en toe een vluggertje helemaal niet erg. Wie eens geen zin heeft om te koken zet toch ook wel eens pannekoeken of patat op tafel?”
Ik zie nu half verlept huisvrouwelijk Nederland begrijpelijk meeknikken.
Maar het gaat door.
“Pluspunten van een vluggertje: 1. Zo gebeurd. 2. Man blij, geen ruzie. 3. U heeft rust.”
Ik zie nu voor me hoe mijn halfvergane buurvrouw op d’r rug ligt en met zweet op haar rode voorhoofd een verveeld “klim er dan toch maar op” verzucht, ondertussen in haar achterhoofd, zo gebeurd, man blij, geen ruzie, ik rust.
Ik huiver bij de invloed die dit blad heeft op overgaand Nederland.
Snel sla ik ‘t dicht en word ik wakker uit deze nachtmerrie van verval.
zondag 3 mei 2009
Even Apeldoorn bellen
Apeldoorn is een jaar lang bezig geweest met het rechtleggen van de stenen in de weg, de plaatselijke turnvereniging met het instuderen van hysterische danspasjes, en de zestigjarige-koorpedofiel met het smeren van de stemmetjes van menig onschuldig kind. Nederland stond in de file voor de koningin. Het was allemaal voor niets. Kinderdromen verscheurd. Levens beeindigd.
Het is een hot item in Nederland. Interviews met nabestaanden door RTL nieuws, gesprekken met de familie van de dader, zelfs de Party en Weekend gedragen zich als profilers en verklaren het gedrag van meneer. Nu kan volgens de paragnosten zelfs "De economische crisis en de dreigende pandemie" de aanleiding zijn geweest. Juist. Alsof het met een zwarte Suzuki Swift als een mongool inrijden op een jubelende menigte de clue is tot een vaccin of de economie spekt.
Even apeldoorn bellen ligt een beetje voor de hand, zo vond ook de koningin, en is vandaag afgereisd naar de slachtoffers die nog in het ziekenhuis liggen. Helpt niet veel, wel een leuk gebaar, zij kwamen namelijk naar de koningin kijken, nu is het andersom. Ik vind het oprecht erg voor de slachtoffers, de nabestaanden, de aanwezigen, de turnsters en de koorpedo.
Laten we het massaal afschaffen.
Ik had toch al een hekel aan die kutmarkten waar de meest aftanse teringzooi wordt verkocht. Die klompendans is al jaren hetzelfde. Het ergste is nog wel die optocht waarin meisjes in klederdracht meelopen, die in de weekenden altijd verkleed als hoeren staan te dansen op het blok in de plaatselijke discotheek.
Volgend jaar maar geen koninginnedag meer.
Alleen koninginnenacht.
R.I.P.
Het is een hot item in Nederland. Interviews met nabestaanden door RTL nieuws, gesprekken met de familie van de dader, zelfs de Party en Weekend gedragen zich als profilers en verklaren het gedrag van meneer. Nu kan volgens de paragnosten zelfs "De economische crisis en de dreigende pandemie" de aanleiding zijn geweest. Juist. Alsof het met een zwarte Suzuki Swift als een mongool inrijden op een jubelende menigte de clue is tot een vaccin of de economie spekt.
Even apeldoorn bellen ligt een beetje voor de hand, zo vond ook de koningin, en is vandaag afgereisd naar de slachtoffers die nog in het ziekenhuis liggen. Helpt niet veel, wel een leuk gebaar, zij kwamen namelijk naar de koningin kijken, nu is het andersom. Ik vind het oprecht erg voor de slachtoffers, de nabestaanden, de aanwezigen, de turnsters en de koorpedo.
Laten we het massaal afschaffen.
Ik had toch al een hekel aan die kutmarkten waar de meest aftanse teringzooi wordt verkocht. Die klompendans is al jaren hetzelfde. Het ergste is nog wel die optocht waarin meisjes in klederdracht meelopen, die in de weekenden altijd verkleed als hoeren staan te dansen op het blok in de plaatselijke discotheek.
Volgend jaar maar geen koninginnedag meer.
Alleen koninginnenacht.
R.I.P.
zondag 19 april 2009
Dat is scheel, C1000
Als de berg niet naar Mohammed komt dan moet Mohammed naar de berg komen. Zo creatief waren ze 1400 jaar geleden al.
Een beetje creativiteit is altijd handig. Bijvoorbeeld als je je huissleutel bent vergeten, als je wordt betrapt tijdens vreemdgaan, of als je een C1000 hebt ten tijde van een kredietcrisis.
Een uiterst creatieve eigenaar van een C1000 in Amsterdam-Noord heeft in verband met de kredietcrisis besloten zijn winkel 7 dagen per week te openen. De C1000, die sowieso al schijt heeft aan uitstraling, klantenbinding en concurrentie, heeft nu ook schijt aan de Nederlandsche wetgeving. Zoals de rest van degelijk supermarktland (LIDL en ALDI inbegrepen) hoort C1000 zich namelijk te houden aan de Winkeltijdenwet, en mag alleen op afgesproken zon- en feestdagen open zijn.
Onder het mom van "elke zondag is een feestdag" heeft de creatieve eigenaar al sinds oktober 2007 iedere zondag zijn winkel open. Behalve Pasen, Kerst, Pinksteren en Hemelvaart heeft meneer onder andere ook Islamitische feestdagen "Luilat-ul-Baraat", de zevenentwintigste én allerheiligste nacht van de Islamitische vastenmaand, "Id-al-Fitr", het Suikerfeest, "Id-ul-Maulid"; de geboortedag van Mohammed, en zo grofweg 75 andere uiterst betekenisvolle dagen als reden aangegrepen om zijn winkel open te houden. Week na week, anderhalf jaar lang. Dát is pas creativiteit.
En dát vindt de winkeliersvereniging niet leuk! Na een rechtszaak waaruit is gebleken dat meneer inderdaad in strijd met de wet handelt, heeft de snuggere eigenaar besloten vandaag toch maar gewoon weer zijn winkel open te gooien. Dat scheelt, C1000.
De voorzitter van de vereniging gaat nu aangifte doen tegen de eigenaar. Helaas moet hij wel even wachten tot maandag...
Een beetje creativiteit is altijd handig. Bijvoorbeeld als je je huissleutel bent vergeten, als je wordt betrapt tijdens vreemdgaan, of als je een C1000 hebt ten tijde van een kredietcrisis.
Een uiterst creatieve eigenaar van een C1000 in Amsterdam-Noord heeft in verband met de kredietcrisis besloten zijn winkel 7 dagen per week te openen. De C1000, die sowieso al schijt heeft aan uitstraling, klantenbinding en concurrentie, heeft nu ook schijt aan de Nederlandsche wetgeving. Zoals de rest van degelijk supermarktland (LIDL en ALDI inbegrepen) hoort C1000 zich namelijk te houden aan de Winkeltijdenwet, en mag alleen op afgesproken zon- en feestdagen open zijn.
Onder het mom van "elke zondag is een feestdag" heeft de creatieve eigenaar al sinds oktober 2007 iedere zondag zijn winkel open. Behalve Pasen, Kerst, Pinksteren en Hemelvaart heeft meneer onder andere ook Islamitische feestdagen "Luilat-ul-Baraat", de zevenentwintigste én allerheiligste nacht van de Islamitische vastenmaand, "Id-al-Fitr", het Suikerfeest, "Id-ul-Maulid"; de geboortedag van Mohammed, en zo grofweg 75 andere uiterst betekenisvolle dagen als reden aangegrepen om zijn winkel open te houden. Week na week, anderhalf jaar lang. Dát is pas creativiteit.
En dát vindt de winkeliersvereniging niet leuk! Na een rechtszaak waaruit is gebleken dat meneer inderdaad in strijd met de wet handelt, heeft de snuggere eigenaar besloten vandaag toch maar gewoon weer zijn winkel open te gooien. Dat scheelt, C1000.
De voorzitter van de vereniging gaat nu aangifte doen tegen de eigenaar. Helaas moet hij wel even wachten tot maandag...
donderdag 16 april 2009
Agent
En met het goede weer verdween de goede zin van oom agent. Niet onbegrijpelijk: Vrouw had net weer het het bloesje met korte mouwen weer opgeduikeld en netjes in de plooi gestreken, komt het met bakken uit de hemel! En wat doe je dan? Juist! Je gaat mensen naaien!
Samen met je andere collega’s welteverstaan. Ik zag ze al staan toen ik naar de metro-lift liep. Met een hand in de zak, in de andere hand een kop koffie. De mannen met een te dikke buik, de vrouwen met ’n te strakke broek. Petje op, hesje aan, zie je het voor je? De teleurgesteldheid, door het weer of door het leven, joost weet het, was van hun gezichten af te scheppen. Met brommerige stemmen klagend over het leven, zo zie je ze vaak.
Op station Maashaven maak je alles mee. Binnen 7 minuten wachtende op de metro, zag ik een man bekeurd worden voor het niet dragen van een gordel, vrouw bekeurd voor het op de grond gooien van een servet, andere man bekeurd voor het niet voorrang verlenen aan een overstekende jongen.
In een advertentie van de politie in de Spits las ik het volgende:
Titel: “GOED DAT JE ER BENT”.
(Als ik dit lees gaat mijn linkerwenkbrauw een tikkeltje omhoog)
“Word agent en zorg dat hangjongeren geen overlast meer veroorzaken. Maar bij de politie zorg je ook voor het helpen van mensen in nood. Je werk is net zo afwisselend als de mensen die je daarbij tegenkomt. Dus heb jij een goede conditie en hou je van een uitdaging?”
Huh? Volgens mij zijn het de agenten die een beetje in de buurt rondhangen, de wegen vervuilen met peuken, roerstaafjes, plastic bekertjes en dergelijke. De tweede zin moet een typfout zijn geweest “Bij de politie zorg je voor het helpen van mensen de nood IN”. Dat ’t werk afwisselend is is een fabel. Buiten het uitzoeken hoe het koffiemachien werkt, is er geen enkele uitdaging. Op die “goede conditie” ga ik nieteens in.
De koffieroerende agenten en hun vrouwelijke collega’s bij station Maashaven wil ik graag het volgende melden: Ga iets nuttigs doen, bevoorbeeld mijn stoep vegen ofzo.
zondag 12 april 2009
Hallo baan, Hallo geld.
Het was weer geweldig. 1e Paasdag, werken in de Kuip. Een nieuwe werkgever, een frisse start van een geweldige bijbaan. Hallo baan, hallo geld. Dat had ik gedacht. Dat Karma een kutwijf is wisten we allang, vandaag ben ik erachter gekomen dat ook de RET zich geroepen voelt je te naaien.
Het begon allemaal goed. Half 9 's ochtends, na 3 uur slaap opgestaan en vertrokken naar mijn kamer in Rotterdam. Met de auto, want ja de NS zit ook in het complot (er was weer eens een storing). Om 2 uur moest ik me melden, half 3 beginnen. Ik vertrek om half twee van mn kamer, ruim op tijd zou je zeggen, te weten dat ik 3 kilometer van de kuip af woon. Niets bleek minder waar. Ik wist dat er vlakbij om het kwartier bus 46 de Kuip reed. Vandaag dus niet. KUT. Na uren zoeken, wachten en vragen (het IQ van het loslopend wild met Pasen in Rotterdam is bijster laag) toch maar besloten terug te lopen, (lees: Rennen, ben inmiddels al 5 minuten te laat) en met de auto te gaan. Dames en Heren, bij dezen bent u gewaarschuwd, waar het nemen van de auto elders een logische keuze is...
Navigatiesysteem, de kuip, 2.5 kilometer, 4 minuten. Zwetend in mn inmiddels verneukte werkkleding en opgefokt achter het stuur hopende om nog tenminste half 3 te halen rijd ik door Rotterdam-Zuid richting de Kuip. Ik was niet de enige. Alsof al het zonder-te-kijken-overstekend-ghettovolk en de vele stoplichten nog niet genoeg waren, sloeg mijn navigatiesysteem ook nog eens op hol. "Na 30 meter rechts afslaan". Jan slaat netjes af. "Omkeren". Huh? het zal wel aan mij liggen denk ik en ik draai om. Ook dát wordt afgeraden op eerste paasdag. Ik stond onmiddelijk weer voor het zoveelste stoplicht, maar nu stond er een verroest bestelbusje met, met afgebladderde letters, "Italiaans ijs" op de doorgezakte achterkant. Ik was opgefokt maar het stoplicht springt vrij snel op groen, besluit het bestelbusje niet te gaan rijden. Meteen toeteren. Het stoplicht springt weer op rood. Nu komt er een vieze dikke man van Marokkaanse komaf aansloffen op afgetrapte teenslippers en stapt veel te langzaam in zijn auto die nog verder doorzakt. Aha- alsof mijn bloed al niet kookte, het was inmiddels vijf voor half 3, en door deze klootzak verschrompelde de kans om nog op tijd te komen tot de grootte van een paasei. Hoe pijnlijk, hoe toepasselijk.
Goed. Om een lang verhaal kort te maken. Uiteindelijk kwam ik om kwart voor 3 aan bij de Kuip, 3 kwartier te laat. Mensen met jasjes "verkeers regelaar" genoeg, parkeerplaatsen net zo weinig als het IQ van deze mensen. NUL. Na al een bloedneus te hebben gekregen over mijn bezwete werkbloes heen, zonder parkeerplaats, en inmiddels al een uur te laat te zijn heb ik toch maar besloten om mijn werkgever te bellen, excuses aan te bieden en naar huis te gaan.
Zo fris als deze dag startte, zo verneukt eindigde die. Dag werk, dag geld.
Het begon allemaal goed. Half 9 's ochtends, na 3 uur slaap opgestaan en vertrokken naar mijn kamer in Rotterdam. Met de auto, want ja de NS zit ook in het complot (er was weer eens een storing). Om 2 uur moest ik me melden, half 3 beginnen. Ik vertrek om half twee van mn kamer, ruim op tijd zou je zeggen, te weten dat ik 3 kilometer van de kuip af woon. Niets bleek minder waar. Ik wist dat er vlakbij om het kwartier bus 46 de Kuip reed. Vandaag dus niet. KUT. Na uren zoeken, wachten en vragen (het IQ van het loslopend wild met Pasen in Rotterdam is bijster laag) toch maar besloten terug te lopen, (lees: Rennen, ben inmiddels al 5 minuten te laat) en met de auto te gaan. Dames en Heren, bij dezen bent u gewaarschuwd, waar het nemen van de auto elders een logische keuze is...
Navigatiesysteem, de kuip, 2.5 kilometer, 4 minuten. Zwetend in mn inmiddels verneukte werkkleding en opgefokt achter het stuur hopende om nog tenminste half 3 te halen rijd ik door Rotterdam-Zuid richting de Kuip. Ik was niet de enige. Alsof al het zonder-te-kijken-overstekend-ghettovolk en de vele stoplichten nog niet genoeg waren, sloeg mijn navigatiesysteem ook nog eens op hol. "Na 30 meter rechts afslaan". Jan slaat netjes af. "Omkeren". Huh? het zal wel aan mij liggen denk ik en ik draai om. Ook dát wordt afgeraden op eerste paasdag. Ik stond onmiddelijk weer voor het zoveelste stoplicht, maar nu stond er een verroest bestelbusje met, met afgebladderde letters, "Italiaans ijs" op de doorgezakte achterkant. Ik was opgefokt maar het stoplicht springt vrij snel op groen, besluit het bestelbusje niet te gaan rijden. Meteen toeteren. Het stoplicht springt weer op rood. Nu komt er een vieze dikke man van Marokkaanse komaf aansloffen op afgetrapte teenslippers en stapt veel te langzaam in zijn auto die nog verder doorzakt. Aha- alsof mijn bloed al niet kookte, het was inmiddels vijf voor half 3, en door deze klootzak verschrompelde de kans om nog op tijd te komen tot de grootte van een paasei. Hoe pijnlijk, hoe toepasselijk.
Goed. Om een lang verhaal kort te maken. Uiteindelijk kwam ik om kwart voor 3 aan bij de Kuip, 3 kwartier te laat. Mensen met jasjes "verkeers regelaar" genoeg, parkeerplaatsen net zo weinig als het IQ van deze mensen. NUL. Na al een bloedneus te hebben gekregen over mijn bezwete werkbloes heen, zonder parkeerplaats, en inmiddels al een uur te laat te zijn heb ik toch maar besloten om mijn werkgever te bellen, excuses aan te bieden en naar huis te gaan.
Zo fris als deze dag startte, zo verneukt eindigde die. Dag werk, dag geld.
vrijdag 10 april 2009
Jesus fucking Christ.
Jezus is weer HOT!
En dat merk je.
Vooral tijdens carnaval, als we ons met z'n allen klaarmaken voor barre, hongerige tijden tijdens het 40 dagen vasten, voorafgaande aan pasen. Men zit met een kater en een enorme kegel in de kerk, staat op als iedereen opstaat, en waggelt achter buurman aan naar de pastoor om een askruis te halen, met haringhappen in hun achterhoofd. De pastoor, zelf ook fervent Haringhapper, draagt zijn Heidi-outfit nog onder z'n pij.
We kunnen met z'n allen niet wachten tot hij weer aan het kruis hangt. Al 2 maanden bereiden we ons voor door het vreten van paas-eitjes, paas-hazen, paas-stollen enzovoort, zodat onze magen op de grote dag zelf, zondag eerste paasdag, zó zijn uitgezet dat we ons nóg beter kunnen verstouwen aan een zelfs koolhydraat- en calorie-rijker ontbijt, brunch, lunch en diner! Op maandag 2e paasdag buffelen en boeren we nog wat na van de resten die over waren. God wat zijn we gelovig! Vooral de dagen ná Pasen merk je hoe hot jezus is. Dan poetsen we snel dat smerige askruisje van vóór het vasten van onze voorhoofden, en smijten we, ik incluis, Jezus massaal, samen met de Feestversieringen en de bijbehorende kater
op straat. Hebben we dat ook weer gehad. Op naar Kerst!
P.S. Een stel écht fanatieken heeft "www.christipedia.nl" opgericht, nee plaats dán foto's van je huisdier op je hyve.
En dat merk je.
Vooral tijdens carnaval, als we ons met z'n allen klaarmaken voor barre, hongerige tijden tijdens het 40 dagen vasten, voorafgaande aan pasen. Men zit met een kater en een enorme kegel in de kerk, staat op als iedereen opstaat, en waggelt achter buurman aan naar de pastoor om een askruis te halen, met haringhappen in hun achterhoofd. De pastoor, zelf ook fervent Haringhapper, draagt zijn Heidi-outfit nog onder z'n pij.
We kunnen met z'n allen niet wachten tot hij weer aan het kruis hangt. Al 2 maanden bereiden we ons voor door het vreten van paas-eitjes, paas-hazen, paas-stollen enzovoort, zodat onze magen op de grote dag zelf, zondag eerste paasdag, zó zijn uitgezet dat we ons nóg beter kunnen verstouwen aan een zelfs koolhydraat- en calorie-rijker ontbijt, brunch, lunch en diner! Op maandag 2e paasdag buffelen en boeren we nog wat na van de resten die over waren. God wat zijn we gelovig! Vooral de dagen ná Pasen merk je hoe hot jezus is. Dan poetsen we snel dat smerige askruisje van vóór het vasten van onze voorhoofden, en smijten we, ik incluis, Jezus massaal, samen met de Feestversieringen en de bijbehorende kater
op straat. Hebben we dat ook weer gehad. Op naar Kerst! P.S. Een stel écht fanatieken heeft "www.christipedia.nl" opgericht, nee plaats dán foto's van je huisdier op je hyve.
vrijdag 3 april 2009
Foto's van huisdier op hyves, bij de konijnen af
Wat kun je als 15 jarige beter doen tijdens het spijbelen naast het soldaat maken van een zak chips en het roken van LM lights? JUIST, FOTO'S MAKEN VAN POESPOES! Foto's van "Ik", "Ik", "IK","Ik nog een keer", "ik Bored", "Mii" zijn passé! Bovendien krijg je niet voor niets 16 dieren-emoticons van hyves cadeau om het plaatje compleet te maken.
Teveel tijd. Dàt is het probleem van de jeugd van tegenwoordig. (NB: Ik ben me volledig bewust van het feit dat ik met 19 jaar tot dit genre behoor, níét deze subgroep!).
Vroeger had men geen tijd om foto's te maken van snuffie en pluis, vroeger stond men de ganse dag achter de ploeg en als je 's avonds thuis kwam trapte je die kutkat van je bed en viel je in slaap voor dat je oor goed en wel het kussen had geraakt!
Dames met teveel tijd, want ja daar heb ik het nu over, neem deze wijze raad aan.Wij zijn NIET geinteresseerd in jullie corpulente cavia's, hijgende honden en o-zo-schattige konijntjes! Àls je de drang hebt om het beest los te laten, laat dan alsjeblieft je poes zien, en stuur mij een privébericht!
Teveel tijd. Dàt is het probleem van de jeugd van tegenwoordig. (NB: Ik ben me volledig bewust van het feit dat ik met 19 jaar tot dit genre behoor, níét deze subgroep!).
Vroeger had men geen tijd om foto's te maken van snuffie en pluis, vroeger stond men de ganse dag achter de ploeg en als je 's avonds thuis kwam trapte je die kutkat van je bed en viel je in slaap voor dat je oor goed en wel het kussen had geraakt!
Dames met teveel tijd, want ja daar heb ik het nu over, neem deze wijze raad aan.Wij zijn NIET geinteresseerd in jullie corpulente cavia's, hijgende honden en o-zo-schattige konijntjes! Àls je de drang hebt om het beest los te laten, laat dan alsjeblieft je poes zien, en stuur mij een privébericht!
donderdag 2 april 2009
Vulvair
Na Pokémon, Britney Spears, Oprah en de kredietcrisis lijkt ook Vetzucht te zijn overgewaaid uit het almachtige Amerika. Dat moest wel een érg sterke wind zijn geweest! Goed, obese veulens hadden we altijd al, maar de écht dikke dames verdienen het om even aan de kaak gesteld te worden (als die nog te vinden is).
Zo herinner ik mij (lees: het staat op mijn netvlies gebrand), mijn hooglerares Frau Ulrich. Het was een enigszins klamme dag in de collegezaal, en mijn meest favoriete onderdeel "emoties in de geneeskunde" stond op het programma. Het was het tweede college van die dag, en haar voorganger was net vertrokken toen ze binnenkwam.
Frau Ulrich is vast hardstikke aardig. Tenminste dat hoop ik voor haar, want van de rest wat met haar te maken heeft moet ze het niet hebben. Ze droeg op die huiveringwekkende dag een spijkerbroek met daarop een shirt. Zo'n shirt waar het naaimachientje van het kromgegroeide pakistaanse naaistertje veel te klein voor was.
Misschien kwam het door haar deutsche aczent dat zij tussen de diepe ademhalingen door ten gehore bracht, misschien door het zweet op haar voorhoofd van de grote inspanning die ze moest doen tijdens het praten, ik weet het niet, maar niets aan haar klopte.
Met haar interessante slides wist zij mij en de rest van de veel te volle collegezaal uitermate te boeien. Vooral toen het licht werd gedimd om een wat beter zicht te krijgen op het projectorscherm werden mijn ogen erg zwaar. Het enige wat mij wakker hield (en wat trouwens ook het enige wat naast haar hart echt klopte) was haar enorme venusheuvel. Ik deed echt mijn best om gewoon netjes aantekeningen te maken, maar in mijn ooghoek pulseerde haar geslacht ongestoord door.
Kleed je naar de gelegenheid, óf val af. Oprah ging je voor. Less is more.
Zo herinner ik mij (lees: het staat op mijn netvlies gebrand), mijn hooglerares Frau Ulrich. Het was een enigszins klamme dag in de collegezaal, en mijn meest favoriete onderdeel "emoties in de geneeskunde" stond op het programma. Het was het tweede college van die dag, en haar voorganger was net vertrokken toen ze binnenkwam.
Frau Ulrich is vast hardstikke aardig. Tenminste dat hoop ik voor haar, want van de rest wat met haar te maken heeft moet ze het niet hebben. Ze droeg op die huiveringwekkende dag een spijkerbroek met daarop een shirt. Zo'n shirt waar het naaimachientje van het kromgegroeide pakistaanse naaistertje veel te klein voor was.
Misschien kwam het door haar deutsche aczent dat zij tussen de diepe ademhalingen door ten gehore bracht, misschien door het zweet op haar voorhoofd van de grote inspanning die ze moest doen tijdens het praten, ik weet het niet, maar niets aan haar klopte.
Met haar interessante slides wist zij mij en de rest van de veel te volle collegezaal uitermate te boeien. Vooral toen het licht werd gedimd om een wat beter zicht te krijgen op het projectorscherm werden mijn ogen erg zwaar. Het enige wat mij wakker hield (en wat trouwens ook het enige wat naast haar hart echt klopte) was haar enorme venusheuvel. Ik deed echt mijn best om gewoon netjes aantekeningen te maken, maar in mijn ooghoek pulseerde haar geslacht ongestoord door.
Kleed je naar de gelegenheid, óf val af. Oprah ging je voor. Less is more.
zondag 29 maart 2009
Het meisje met de piercing
Ze heeft me weer gevonden.
Het meisje met de piercing in haar bovenlip zit er weer. Ze heeft een nieuwe telefoon met onbeperkt bellen naar 5 mobiele nummers per maand. Nu kan ze nóg meer bellen. Dat roept ze, nee schreeuwt ze boven het geroezemoes uit tegen haar waarschijnlijk net zo intelligente vriendin aan de andere kant van de lijn, waarschijnlijk ook in een stiltecoupé.
Het is een algemeen bekend probleem bij de NS. Het begon allemaal 6 jaar geleden met een aantal, de naam doet haast geloofwaardig aan, stiltezone's. Coupés met op de ramen "stilte" en "silence" voor onze allochtone medemens.
De stilte in de stiltecoupés is ver te zoeken. Tot ergernis van een groot aantal reizigers dat bij gebrek aan een auto óók veroordeeld is tot de trein. Het zijn voornamelijk meisjes die veel te vertellen hebben. Meisjes waar normaal gesproken geen gesprek mee te voeren valt, krijgen een plotselinge sterke drang tot het oreren van de meest zinnige conversaties bij het zien van de witte letters op het raam.
Is het een vloek? Of is het gewoon genetisch bepaald. Doen deze meisjes het erom? Blazen de hatelijk toegeworpen blikken, het geergerde snuiven of het nerveuze gehoest het vuur aan? Ze lijken het in ieder geval heerlijk te vinden. Met haar theatrale stem, en ondertussen met donkere ogen kijkend "word ik gehoord?" vertelt het meisje met de piercing hoe Karish haar heeft gezoend, gedumpt en haar dezelfde avond voor Yasemien heeft ingewisseld en hoe..
God ik wil het niet horen, maar ik kan me er gewoon niet aan onttrekken.
Volgende keer maar weer in de niet-stilte-coupé. Dan is de uitlokkende factor, die stiltesticker, niet op het raam aanwezig...
Abonneren op:
Posts (Atom)