Lousy?

Beste M. Docent communicatie en Attitude,

Vol vreugd las ik uw reactie op mijn ingeleverde vervangende opdracht voor Communicatie en Attitude 9. En zoals u haarfijn aanvoelde: Ik was inderdaad behoorlijk sarcastisch. Iedere gek z'n gebrek! Ik heb geprobeerd dit sarcasme te verbergen tijdens het invullen van deze belachelijke opdracht, maar ben daar klaarblijkelijk niet in geslaagd. Dat kon ook niet anders bij vragen als "Waarom wil je geneeskunde gaan studeren".

Ik zal overigens proberen niet in het sarcasme te verblijven, ik zal proberen.

U vraagt zicht duidelijk af waarom ik niet serieus op uw vervangende opdracht ben ingegaan. U vindt dat ik een riedeltje afdraai. "Ik vertel wat jij moet zeggen en jij zegt het exact zo na" is letterlijk de indruk die u krijgt van mijn antwoorden op uw vervangende opdracht. Ik wil dit graag toelichten.

U zegt: "Je antwoordt om maar iets te antwoorden". Ik kon niet anders dan kort en bondig antwoorden op de vraag waarom ik geneeskunde wilde gaan doen. Deze vraag werd mij het afgelopen jaar al meerdere (lees: duizenden) malen gesteld, ik heb deze vraag al vaker beantwoord binnen dit onderwijs, en ik zie niet in waarom het nodig zou zijn meer op te schrijven dan mijn enige concrete drijfveer. Deze vragen hebben toch tot doel om mij tot inzichten te laten komen en leermomenten te verschaffen? Waarom wordt deze vraag tot mijn grote ergernis dan nog ver voorbij de tweede helft van het tweede jaar gesteld?
Over "Vragen stellen om maar iets te vragen" gesproken.

Ik vond uw reactie, docent Communicatie en Attitude, mijn drijfveer "lousy" te noemen overigens ronduit ongepast. Mijn antwoord was gewoon eerlijk en persoonlijk. Daar heeft u als Junior researcher/ PhD student van het Department for medical Psychology and Psychotherapie vast eerder mee om leren gaan.

Ook op een vraag als "Wat is de essentie van het document Regels en Richtlijnen" kan ik ook niet anders dan kort en bondig antwoorden. U zegt het mooi: "Ik heb het idee dat je een algemeen riedeltje afdraait. Probeer het een beetje vanuit jezelf te vertellen, het komt nogal sarcastisch en verplicht over, alsof je acteert en het niet meent."
Het is inderdaad ook verplicht. Ik draai namelijk ook een riedeltje af: Ik vat samen wat in het document staat, dat heb ik in eigen woorden gedaan, en zie ook niet in waarom het "Niet sarcastisch en Niet verplicht" over zou moeten komen, en waarom ik zou moeten doen of ik het "Niet acteer" en ik "Meen" wat ik zeg. Ik vat gewoon iets samen. Niet meer niet minder. Zoals u er overigens zelf mooi aan toe voegde: "Dit is natuurlijk mijn persoonlijke indruk."

En dat blijft het inderdaad.

Ik zal zo snel mogelijk een tweede versie inleveren van deze geweldige vervangende opdracht.

MVG

De verbitterde