Rampspoed heeft mij gevonden. Het begon gisteravond met het te laat instellen van mijn wekker, en het ging vanochtend vrolijk verder met het omgooien van een vol pak melk over mijn juist gepoetste bureau. In principe geen probleem - tenzij je net zó lang hebt liggen snoozen dat je amper de tijd hebt om je tanden te poetsen, laat staan je gezicht te wassen. Fijn.
Het werd alleen - maar - beter. Ik had namelijk om 8.15 practicum Lab op de 17de verdieping. Of je effe een kolonie klebsiella wil enten op een schapenbloed-agarplaat. Ik hou alleen van schapen als ze vachtloos aan een spies hangen, in een shoarma tent. Ook de lucht van oud en besmet rectaal "patientenmateriaal" is op een lege maag niet aan te raden. Helaas kunnen computers de dimensie geur nog niet nabootsen, om wat beter te begrijpen wat ik bedoel.
Het is lastig om met slechts één wakkere hersenhelft om te gaan met buisjes levende bacterien. Na het verhitten van één van de buisjes had ik niet door dat je dat buisje niet meteen vast kan houden zonder bescherming. Mijn lichtblauwe handschoen smolt vast aan mijn vinger, en Campylobacter, Klebsiella, Yersinia en Salmonella vlogen met een elegante boog door de lucht voordat het buisje waarin ze gezellig aan het voortplanten waren op de vloer uit elkaar klapte. De trevi-fontein was er niks bij.
De fles desinfectant (90%alcohol) is op die momenten moeilijk om te laten staan. Eerst je handen en je aantekeningen ontsmetten, om daarna - als niemand kijkt - snel de dop van de fles te draaien en een grote slok te nemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten