Een autoslipcursus. Op een groot stuk natgespoten asfalt als een malle het profiel van je banden raggen; het klinkt even populair als het daadwerkelijk is, in Brabant tenminste. (Het gaat er dus niet om hoe je het beste ín de slip kan raken, meer hoe kun je eruit komen, tja de naam 'autoslipcursus' doet anders vermoeden.)
Ik twijfel bij het nut van een slipcursus. Nuttig als je plotseling met je eightteen-wheeler in Noorwegen een pakketje moet bezorgen, absoluut, maar in Nederland? Ik heb mijn twijfels. Niet alleen omdat er in Nederland in de regel per jaar gemiddeld minder dan 22 sneeuwvlokjes vallen (jaja we hadden een strenge winter dit jaar), maar er zijn meer redenen.
Tegen de tijd dat jouw duurbetaalde slipcursus ooit van pas komt zul jij zo diep in je protocollen moeten graven, dat je tegen de tijd dat je ze hebt gevonden tussen de opgedroogde DropFruit-duo's en de Franse wegenkaart, al lang en breed om een boom gekruld zit. Om een boom, want als jij je slipkunsten moet laten zien op een regenachtige dag, dan ben je toevallig nét niet op die godverlaten parkeerplaats. Nee dan staan er zó veel bomen langs de weg dat áls je al met een dubbele axel ontsnapt bent aan de dood, je moeilijk de weg weer kunt terugvinden tussen al die bomen. Door de bomen het bospad niet meer kunnen zien, zegmaar.
Een positief punt: Áls je dan in de slip raakt, en je hébt een slipcursus gehad, dan zet jij in één vloeiende beweging gewoon in remsporen je handtekening op de weg alvorens je de kreukelzone van van jouw auto en die van de vangrail nader gaat onderzoeken. Zo van: I WAS HERE. Nadruk op was. Gracieus teneinde. Out with a BANG!
Huisvrouw 1: 'Goh heb je het remspoor op de weg gezien van die jongen die toen zo naar z'n auto tegen de boom heeft geprobeerd te parkeren?'
Huisvrouw 2: 'Ja jeetje Geertrude, dat is hard gegaan hé?'
Huisvrouw 1: 'Jazeker Wilma, maar hij had wél een slipcursus gehad!'
Huisvrouw 2: 'Ja hij had wel een slipcursus gehad ja'
En daar is dan ook alles mee gezegd.
Mij is destijds ook een slipcursus aangeboden door mijn rij-instructeur. Ik vond dat op dat moment een regelrechte belediging, maar daarna zag ik in dat hij alleen maar bevestigde dat hijzelf grondig had gefaald in het mij aanleren van normaal autorijden. Ik ben dan ook niet voor niets pas de derde keer geslaagd.
Let op: Ik ben absoluut pro verkeersveiligheid en alles wat daartoe kan bijdragen. Moge zij bij wie de slipcursus níet mocht baten in vrede rusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten